Þann 20. október 2012 kusu landsmenn um drög að nýrri stjórnarskrá í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þetta var stórmerkileg atkvæðagreiðsla og niðurstaðan var skýr. Meirihluti samþykkti drögin. Búið er að vinna málið á þingi og eru þingmenn missáttir við niðurstöðuna. Það er eðlilegt. Í fyrsta lagi er örugglega alltaf hægt að vinna málið betur og í öðru lagi hafa ákveðnir þingmenn alltaf verið á móti því að ný stjórnarskrá yrði skrifuð með þessum hætti. Sjálfstæðisflokkurinn hefur talað mjög gegn breytingum á stjórnarskrá og undanfarið Framsóknarflokkurinn einnig.
Því tel ég nauðsynlegt að kosið verði um drögin á Alþingi fyrir kosningar. Annars er stórhætta á því málið fuðri upp þegar Sjálfstæðisflokkurinn tekur aftur við völdum (ég segir „þegar“ af því ég er bæði raunsær og svartsýnn).
Það skiptir okkur almenna borgara máli að kosið verði fyrir þinglok um drögin og um þær breytingar sem nú þegar hafa verið gerðar á Alþingi. Ég sem kjósandi mun taka afstöðu til þingmanna og flokka út frá slíkum kosningum. Þá skiptir ekki endilega máli hverjir segja nei og hverjir segja já, heldur fyrst og fremst hvaða rök einstaka þingmenn hafa fyrir atkvæði sínu. Vel getur verið að það sé skynsamlegt að hafna drögunum í bili og vinna málið betur eftir kosningar. Ég vil engu að síður fá umræðuna á þingi núna og fá þar skýr svör frá þingmönnum um hver næstu skref eru.
Að mínu mati er út í hött að hætta við málið með einhverri málamiðlun vegna þess að hugsanlega er ekki þingmeirihluti fyrir þeim drögum sem núna liggja fyrir. Almenningur er búinn að segja sitt álit og það er sjálfsögð krafa að stjórnarskráin verði rædd núna. Stjórnarmeirihlutinn er ekki að tapa neinu þó málið verði fellt. Þeir einu sem tapa eru þeir sem taka afstöðu án þess að rökstyðja hana nægjanlega vel. Ætli það sé ekki það sem einstaka þingmenn óttast? Að þeir geta ekki rökstutt afstöðu sína nægjanlega vel og því er þægilegt fyrir þá að kæfa málið í nafni málamiðlunar?
Skoða 5 athugasemdirFela athugasemdir
Stjórnarskrá var stórt kosningamál í síðustu kosnungum. Þeir sem vildu endurritun unnu. Síðan var þjóðaratkvæðagreiðsla. Fyrirliggjandi drög fengu stuðning yfirgnæfandi meirihluta að langmestu leiti.
Hvernig getur ísland talist lýðræði ef hvorugt þessara atriða er virt, burtséð frá því hverjar lyktir málsins yrðu?
Þeir einu sem tapa eru þeir sem taka afstöðu án þess að rökstyðja hana nægjanlega vel. Ætli það sé ekki það sem einstaka þingmenn óttast? Að þeir geta ekki rökstutt afstöðu sína nægjanlega vel og því er þægilegt fyrir þá að kæfa málið í nafni málamiðlunar?
Ég hallast nú að því að leið ÁPÁ sé raunsæ og vel rökstudd. Þetta er ekki frumvarp um bílnúmer, þetta er stjórnarskrá og að reyna að toða henn í gegn með minnsta meirihluta er mjög skýtið. Prufaðu að snúa þessu við og ímyndað þér að Sjálfsæðið sé að reyna troða í gegnum þingið sinni drauma stjórnarskrá. Ég yrði brjálaður. Þetta mál er ekker dautt og það er ekkert víst hvor það verður hægri stjórn eftir næstu kosningar. Svo liggur ekkert á. Fræið er komið og við munum sjá nýja stjórnarskrá fyrr en síðar.
Ég mun ekki styðja neinn þann sem talar fyrir því að svíkja þjóðina í þessu máli. Atkvæði mitt fer ekki á VG í fyrsta sinn frá stofnun þess flokks.
Eg kýs þann flokk sem vill nýa stjórnarskrá strax.
