Frelsi óttans

Vissulega er ýmislegt skuggalegt við patriot act lögin, en ACLU er síst besta uppsprettan til að finna nytsamlega gagnrýni á þau. Þau samtökin gera í því að öskra "víti! víti!" þegar ímyndaður persónuhelgisréttur síbrotamanna og tugthúslima er brotinn, "kúgun!" þegar einhverjum kennaranum dettur í hug að leyfa nemendum að föndra jesúbarnið og "ritskoðun!" þegar eitthvað tímaritið ákveður sjálft að fjarlægja slúður og klám af eigin síðum.

En hvað sem því líður þá eru þessi nýju lög stórhættuleg. Þó engum detti ef til vill í hug í dag að handtaka menn fyrir ímyndaða pólítíska glæpi eins og gert var í Sovét, þá bjóða þessi lög upp á slíkar handahófshandtökur ef þau eru túlkuð nógu lauslega.

Þetta er eitt annað smiðshöggið í því verki sem Bandarísk yfirvöld hafa verið óafvitandi að vinna í yfir 70 ár (að einum eða tveimur forsetum undanskildum), að breyta landi hinna hugrökku og frjálsu í land skjálfandi sauðlamba þar sem ríkisvaldið er fjárhirðir og fóstra.

Svo er ég ekki á því að frelsisþenkjandi fólk bindi vonir við tap George W. Bush. Það tæki þá ekki betra við eins og sýnilegt er á þeim sem eru í framboði fyrir Demókrata. Frekar held ég að þeir sem mest eru frelsisþenkjandi séu heldur betur vonsviknir yfir úrvalinu þessar kosningar.

Svo vil ég benda á að Bush hefur þegar sigrað einar kosningar. Þangað til færðar hafa verið sönnur á kosningasvindl af hendi GOP eða George Bush þá er vægast sagt ábyrgðarlaust að henda fram staðhæfingum um slíkt svindl og villandi fyrir þá sem ekki eru vel að sér í Bandarískri pólítík. Athugaðu að þú ýjar ekki að meintu svindli heldur hendurðu því fram eins og hverri annari staðreynd. Ekki þykir það nægilega sönnuð staðreynd svo að demókrataflokkurinn, sem þó svífst lítils, hafi séð sér fært að kæra svindlið til hæstaréttar. Og ef sjálfur erkióvinur Bush, demókrataflokkurinn sjálfur, hefur ekki sannanirnar á reiðum höndum þá efast ég um að þú hafir þær heldur.

Ég vil bæta við að ég er miður ánægður með Bush sem forseta, né er ég ánægður með hann sem repúblikana né sem hægrimann. Hann gerir sífellt í því að sækja til vinstri við vinstrimenn, nú síðast með stærstu útvíkkun velferðarkerfisins síðan 1965, sem er einnig stærsta árás á sjálfræði gamalmenna fyrr og síðar og (óbeint) mesta hækkun Bandarískra skatta í minni lífstíð.

Auðvitað er ekki hægt að brjóta "ímyndaðan" persónuhelgisrétt og því kjánalegt að gagnrýna slíkt brot. Gaman væri að heyra af slíku dæmi. Síbrotamenn og "tukthúslimir" eiga þó að njóta mannréttinda eins og aðrir og nauðsynlegt að til séu samtök sem vilja tryggja rétt þeirra.

Í Bandaríkjunum er trúfrelsi tryggt í stjórnarskrá landsins og 1. viðauka þar sem segir "Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof…". Samkvæmt þessu trúfrelsisákvæði eiga stjórnvöld aldrei að skipta sér af trú. Sem þýðir t.d. að börn mega "föndra jesúbarnið" í sínum eigin frítíma en slíkt trúarföndur má þó ekki vera hluti af opinberu skólastarfi. Þessi lög eru sjálfsögð og eðlileg því án þeirra eru líkur á að yfirvöld eða starfsmenn yfirvalda misnoti vald sitt og stundi trúboð (rétt eins og gerist stundum hér á landi. Sjá t.d.:

http://www.sidmennt.is/trufrelsi/skoli.html. Það er því vissulega brot á lögum ef kennarar láta börn föndra jesúbarnið í USA og eðlilegt og sjálfsagt að ACLU veki athygli á því.

Hvað varðar rétt tímarita til að sýna EKKI klám þá veit ég ekki hvaða dæmi þú ert að tala um og sé ég ekki að ACLU eða aðrir hafi rétt til þess að kvarta yfir því hvað ritstjórar birta í blöðum sínum.

Því miður bendir ýmislegt til að menn séu einmitt handteknir fyrir ímyndaða pólitíska glæpi í Bandaríkjunum. Menn voru yfirheyrðir og handteknir á þeim forsendum á McCarthyisma-tímabilinu (í heilagri baráttu við umrætt Sovét) og hið sama virðist henda meðal annars bandaríska araba í dag.

Ég held því fram fullum fetum að Bush hafi tapað síðustu kosningum. Það er einfaldlega staðreynd að tugir þúsunda Flórídabúa (langflestir svartir og þar með langflestir demókratar) voru ólöglega sviptir kosningarétti sínum. Ég mæli með fyrsta kaflanum í bók Greg Palast "Best Democracy Money Can Buy" ef þú hefur áhuga á að kynna þér ítarlegar rannsóknir á þessu skuggalega máli. Sannanirnar virðast ótvíræðar og hafa ekki verið véfengdar.

Ég vona því að Bush missi völdin í næstu kosningum. Sama hversu ömurlegir frambjóðendur demókrata kunna að vera þá fæ ég ómögulega séð hvernig frelsisþenkjandi manneskja getur óskað þess að Bush haldi völdum. Maðurinn er stórhættulegur.

Árið 1986 sótti ACLU mál á hendur Kenneth Roberts, kennara sem geymdi biblíu á skrifborði sínu. Hann hafði að sögn aldrei lesið úr henni fyrir bekkinn né sagt börnunum að þau ættu að lesa hana. Hann einfaldlega las hana fyrir sjálfan sig meðan nemendur unnu í tímum. ACLU sá víst einhver tengsl milli þess að kennari lesi það sem honum sýnist og að þingið megi ekki búa til lög sem virði trúarbrögð.

Þetta var fyrsta dæmið um brenglaðar frelsishugmyndir ACLU. Svo er frægt nú nýjasta dæmið þar sem ACLU ærðist yfir því að einhverjir nemendur í einum skóla eða öðrum vildu föndra myndir af fæðingu Jesú. Það eitt að skólinn vildi leyfa nemendum þetta glæpsamlega athæfi átti þá að vera einhvers konar trúboð.

ACLU er ekki að "vekja athygli" heldur að beita valdi. Þeir virðast ekki sjá nein skil milli trúboðs og frjálsrar iðkunar trúarbragða og beita því lögsóknum til að banna hvorutveggja.

"or prohibiting the free exercise thereof…"

Þetta er einmitt málið. Það er bannað að setja lög sem banna mönnum að iðka trú. Ef barnið þitt vill föndra jesúbarnið meðan önnur börn föndra snjókorn og jólasveina, þá kemur það hvorki þinginu, stjórnarskránni, né ACLU nokkuð við.

ACLU eyðir nærri öllu sínu púðri í að berjast gegn iðkun trúar með lagasetningum og málsóknum. Það er eitt að berjast gegn þvinguðu trúboði eins og kristnifræði í íslenskum skólum, en allt annað að vilja banna kennurum og nemendum að iðka trú sína í friði. Lausnin felst heldur ekki í því að banna eitt né neitt heldur í því að aðskilja ríki og skóla og fá þannig fram námsfrelsi á sama hátt og aðskilnaður ríkis og kirkju skapar trúfrelsi.

Afgangurinn af púðrinu fer svo í að verja ímyndaðan rétt sem þeir kalla "privacy rights" (persónuhelgisrétt?). RIAA fékk til dæmis málsókn á dögunum þar sem ACLU hélt fram að RIAA væri að brjóta rétt þeirra sem stela tónlist yfir netið með því að fylgjast með því magni tónlistar sem þeir væru meint að stela. Jafnvel þó tölvur þessa fólks væru opnar öllum og það vísvitandi þá áttu þetta að vera einhverjar persónunjósnir af hálfu RIAA. ACLU auðvitað tapaði málinu.

Svo má finna heilan málsflokk á heimasíðu ACLU um persónuhelgisrétt fanga og dæmdra glæpamanna. Hvergi er kveðið á um slíkan rétt í stjórnarskrá og það af góðri ástæðu því sá réttur er ekki til. ACLU vill vernda fanga fyrir leitum og eftirliti í hvívetna. Ekki nóg með það heldur hafa þeir krafist að ríkið veiti föngum aðgang að netinu svo þeir geti tjáð sig. Annað, segja þeir, er ritskoðun og skerðing á tjáningafrelsi. Gleymum því alveg að um er að ræða menn sem ekki eru frjálsir og eiga ekki að vera það.

Þegar ég segi svo klám þá á ég við gömlu merkingu þess orðs. Ég finn hana ekki núna, en ég las frá þeim yfirlýsingu í sambandi við auglýsingu um forsetann frá moveon.org nýlega þar sem forsetanum var líkt við Hitler. GOP urðu æfir yfir umræddri auglýsingu og skoraði á moveon.org að fjarlægja auglýsinguna úr umferð. Moveon.org ákvað að fjarlægja auglýsinguna og ACLU skeit í brækurnar með því að kalla þessi skoðanaskipti ritskoðun.

Hér er einnig dæmi um hvernig ACLU reynir að skerða málfrelsið með reglugerðum og ríkisafskiptum af fjölmiðlum:

http://www.aclu.org/FreeSpeech/FreeSpeech.cfm?ID=13616&c=84

Sannarlega hefur ýmislegt gengið á í sögu hinna og þessara ríkisstjórna Bandaríkjanna í gegnum árin og menn verið ólögmætt handteknir fyrir alls konar hluti. Nú síðast eftirminnilegastur Sam Waksal fyrir að dirfast að tapa ekki gífurlegum fjármunum þegar ríkið bannaði honum að selja framleiðslu sína.

Hvað varðar McCarthyismann þá var það víst ekki nærri eins ógnvænlegt fyrirbæri og ACLU vill láta menn halda. Það vill svo skemmtilega til að einn stofnenda ACLU var forstöðumaður bandaríska kommúnistaflokksins til lengri tíma. Athuga verður einng að þetta voru stríðstímar og kommúnistaflokkurinn hafði það að stefnu sinni að kollvarpa Bandarísku stjórnarfari og koma á Sovéskri stjórn. Að auki voru menn ekki fangelsaðir né heftir heldur voru einungis settir á lista yfir kommúnista. ACLU er enn að hrópa þá ægilegu kúgun sem það var víst að vera á þessum lista. Það er þá kúgun samkvæmt ACLU að segja satt.

Það er þó sorglegt að flestir fá upplýsingar sínar um McCarthyisma-tímabilið frá glamúrbíómyndum á við "The Majestic" sem lýsir atburðum sem aldrei áttu sér stað.

Ég held að þú sért að ýkja talsvert þegar þú segir að George W. Bush sé stórhættulegur. Það sem er hættulegt er að öldungadeildin og þingið sjálft hafa sama flokk í meirihluta og forsetinn tilheyrir. Að þeim sökum gæti ég óskað þess að demókratar ynnu næstu forsetakosningar. En þegar ég athuga hver er í framboði, sem verður líklega vitleysingurinn Howard Dean, þá þigg ég frekar vitleysinginn George W. Bush.

Sæll Rúnar, mér sýnist þú vera að ýkja töluvert meinta illsku ACLU. Dæmið sem þú tekur af kennaranum frá 1986 kann að hljóma svolítið öfgakennt í þinni framsetningu en ég er ekkert viss um að svo sé þegar málið er skoðað. Til að tryggja trúfrelsi og þar með afskiptaleysi ríkisvaldsins af trú þykir mörgum afar mikilvægt að trú sé ekki hluti af skólastarfi. Menn geta deilt um nákvæmlega hvar á að draga mörkin og ætla ég ekki að ræða þetta einstaka dæmi þar sem ég þekki ekki allar staðreyndir málsins. Það getur þó velverið að viðbrögð ACLU hafi verið yfirdrifin í þessu tilfelli og jafnvel öðrum.

Það breytir því ekki hins vegar að ef þú skoðar gagnrýni á ACLU þá kemur hún fyrst og fremst frá bókstafstrúuðum íhaldsmönnum sem vilja "Guð aftur í skólann". Þeir leggja, eins og þú, undarlega áherslu á að nokkrir af stofnendum ACLU hafi verið kommúnistar. Og hvað með það? Annað hvort eru baráttumál þeirra réttmæt eða ekki. Ég tel þau vera það í langflestum tilfellum.

Á vefsíðunni http://www.reclaimamerica.org/Pages/ACLU/ACLUhome.html er ACLU sérstaklega gagnrýnt. Meðal annars fyrir kennaradæmið sem þú tekur. En einnig fyrir að styðja: réttindi samkynhneigðra, trúnað lækna og sjúklinga, rétt kvenna til að ákveða að fara í fóstureyðingu, að satanistar fái skattaafslátt vegna starfsemi sinnar eins og önnur trúarbrögð sem trúa á djöfla og dreka, ættleiðingu samkynhneigðra svo eitthvað sé nefnt.

Einnig hefur ACLU barist gegn því að börn þurfi að sverja eið við guð og bandaríska fánann í skólum, að farið sé með bænir í réttarsölum, að sérstök kristin trúartákn séu í réttarsölum og opinberum stofnunum og svona má lengi telja. Gagnrýnendur ACLU, sem langflestir eru íhaldsamir kristnir hægrimenn, eru á móti ÖLLUM þessum baráttumálum ACLU.

Þegar þessi hópur öfgamanna er á móti ACLU þá hlýtur félagið að vera gera eitthvað rétt! En auðvitað gera þeir mistök og ganga stundum of langt eins og gengur og gerist með flest félög.

p.s. ég hef ekki séð "The Majestic" og það eina sem ég veit um McCarthyisma-tímabilið er það sem ég hef lesið í fjölda sagnfræðibóka. 🙂

Bush og Dean
Annars er ég forvitinn að heyra hvað þú hefur svona á móti Dean. Hvað gerir hann verri en íhaldsmanninn, stríðshaukinn, olíu- og stórfyrirtækja sérhagsmunasinnan George W. Bush? Nú veit ég frekar lítið um Dean en það sem ég veit um Bush segir mér að fáir geta verið verri og hættulegri heimsfriðinum en sá kappi.

ACLU, kommúnismi og trúarofstæki

Það hjálpar lítið málstað ACLU að segja að gagnrýni á þá komi aðallega frá trúarofstækismönnum og vitleysingum. Það er þá potturinn að kalla ketilinn svartan eins og sagt er. Eins illt og ACLU er þá eru umræddir ofstækismenn öllu verri. Ég sá lítið af góðri gagnrýni á þessari síðu sem þú bentir á.

Svo er ákaflega auðvelt að segja að ACLU styðji þetta og hitt eins og "réttindi samkynhneigðra". Það sem ACLU raunverulega styður eru sérréttindi. Svona er með nærri allt sem ACLU segist styðja. Þeir ráðast á málefnin á kolröngum forsendum, eins og að halda því fram að málfrelsi felist í því að þeir sem tala mest séu þaggaðir niður svo þeir sem tala minnst fái að láta í sér heyra. Þó eru inn á milli raunveruleg réttlætismál sem ekkert er nema gott um að segja. En það er undantekningin frekar en reglan.

Svona til að nefna eitt enn dæmið um hvernig ACLU vinnur skringilega þá var í fréttum í fyrradag að ACLU hafi höfðað mál vegna þess að samkynhneigður drengur var busaður nokkuð harkalega í einhverjum unglingaskólanum. Það virðist gott og blessað á yfirborðinu og ég hlustaði á fréttina með athygli og hugsaði með mér að nú væri ACLU að berjast fyrir einhverju réttmætu. En nei, ég varð fyrir vonbrigðum. ACLU hafði nefnilega farið í mál gegn skólanum. Ekki gegn þeim sem voru ábyrgir fyrir umræddri busun og ofbeldi, heldur gegn yfirvöldum skólans. Það hafði ACLU skólayfirvöldum til vítis að hafa ekki staðið sig nógu vel í að vernda samkynhneigða nemendur sérstaklega fyrir öðrum nemendum. Lögfræðingur ACLU og málsækjandi sat fyrir svörum í umræddum fréttaskýringaþætti og aðspurð hvað skólayfirvöld hefðu gert af sér var fátt um svör annað en "it's not what they did, it's what they could have done".

ACLU hefur ekki einungis barist fyrir því að börn þurfi ekki að sverja hollustueiðinn. Samtökin hafa barist fyrir því að banna eiðinn alfarið. Það er tvennt ólíkt, en ACLU sér ekki muninn. Á svipaðan hátt og samtökin berjast ekki aðeins gegn trúboði í skólum, heldur gegn trú í skólum alfarið, þar á meðal jólaskrauti, krosshálsmenum og lestur trúarrita í hljóði.

Hvað varðar að leggja áherslu á að stofnendur ACLU hafi verið kommúnistar, þá er það alls ekki aukaatriði. Ef ég segði að þeir hefðu verið nasistar eða meðlimir KKK þá væri það heldur ekki aukaatriði. Að auki hafa samtökin stundað viðamikið fræðslustarf, útgáfu og kvikmyndagerð um McCarthyisma-tímabilið. Það segir ákveðna sögu því einmitt meðlimir og stofnendur ACLU voru þeir sem voru "ofsóttir". Maður hlýtur líka að spyrja hvernig forstöðumenn kommúnista hafi getað verið stofnendur samtaka sem berjast fyrir frelsi. Svarið er einfalt, því ACLU berst alls ekki fyrir frelsi og hefur aldrei gert nema fyrir tilviljun.

Bush og Dean
Þessir tveir eru hvor öðrum vitlausari. Eins og ég segi, þá er ég ekki hrifinn af Bush nema endrum og eins þegar hann gerir eitthvað af viti eins og að lækka skatta og steypa ógnastjórnum af stóli í óþökk SÞ. Ég get ekki kallað hann íhaldsmann og gæti jafnvel trúað að Gore hefði verið íhaldssamari þó ég efi það. Þó þykir mér dean öllu skuggalegri. Ef mér þykir Bush örlítið of mikið á miðjunni (ég skrifaði reyndar pistil um daginn með fyrirsögninni "George W. Bush er sósíalisti"), þá þykir mér Dean vera eitilharður kommi.

Það sem er hættulegt við Dean er að hann hefur engin prinsípp. Hann skilur ekki frelsið og hefur beinlínis að stefnu sinni að uppræta það. Svar hans við ímynduðum efnahagsvanda er að hækka skatta. Ekki til að afla fjár til neins málefnis sérstaklega, heldur til að "rétta af hagkerfið". Hann vill setja höft á innflutning og fjárfestingar Bandaríkjamanna erlendis til að rétta af ímyndaðan viðskiptahalla og til að "bjarga störfum" í iðnaði. Hann vill einnig hefta málfrelsið eins og hann sagði sjálfur t.d. í viðtali við Chris Matthews í byrjun desember. Aðspurður hvort hann vildi skipta upp fréttarisum eins og Fox News svaraði hann játandi og hló, en bætti svo við án gríns að hann myndi setja menn í nefndir hjá FCC til að setja frekari höft á eignarhald fjölmiðla svo hægt væri að fá í loftið "víðari sjónarmið".

Svo er þetta kostulegast (af vefsíðu Dean):

"We need a new social contract in America that guarantees basic, essential rights for all, including health coverage for every man, woman and child."

Úff. Þá er ég farinn. Never mind basic, essential rights such as freedom of speech, Mr. Dean.

Sæll aftur Rúnar. Nú ætla ég að bregða út af vananum og vera ósammála þér um næstum allt. Augljóst er að við erum í grundvallar atriðum ósammála hvað varðar frelsi og félagsleg réttindi, þau auðvitað séum við nokkuð sammála um sumt.

Áfram um ACLU
1) Er það að styðja réttindi samkynhneigðra að styðja sérréttindi? Ég hélt að það væru mannréttindi.

2) Ég er fullkomlega sammála ACLU í því að mikilvægur hluti málfrelsis felist í því að sem flestir fái að láta í sér heyra. Það getur ekki verið heilbrigt að einungis þeir sem eiga nóg af peningum og fjölmiðlum séu þeir einu sem geti komið máli sínu á framfæri. Ef það er eitthvað sem tryggir lýðræðið í sessi eru það opin og virk skoðanaskipti. Ef aðeins þeir sem eiga sand af seðlum geta tjáð sig af einhverju viti getur það vart talist lýðræði, nema þá lýðræði hinna ríku.

3) Auðvitað er það á ábyrgð skólayfirvalda hvernig nemendur koma fram við hvor aðra á skólalóðinni. Auðvitað! Skólinn ber ábyrgð á því að leyfa busun og hvernig hún er framkvæmd. Það þýðir auðvitað ekki að þeir einstaklingar sem eru gerendur eigi ekki að bera ábyrgð líka. Ábyrgðin er hins vegar klárlega skólans, rétt eins og það er á ábyrgð skóla að börn eru lögð í einelti og lamin í skólum. Það á ekkert að vernda samkynhneigða sérstaklega, heldur alla þá sem verða fyrir barðinu á hverskonar ofbeldi. "it's not what they did, it's what they could have done", er eðlileg og sjálfsögð skýring.

4) Það á að mínu mati einmitt að banna hollustueið alfarið í skólum. Það á ekki að ala upp á kreddum í skólum. Punktur. Börn eiga ekki að þurfa að velja um það að sitja út í horni á meðan aðrir bekkjafélagar þeirra eru látnir fara með einhvern hollustueið. Skóli er (á að vera) fræðslustofnun en ekki heilaþvottastöð.

5) Allir sem það vilja ættu að mega biðja bænir í skólum í hljóði svo lengi sem það truflar ekki skólastarf. Persónulega finnst mér það einnig of langt gengið að banna börnum að ganga um með krossa og önnur trúartákn (nú eða húmanistamerki). Enda skil ég ekki alveg af hverju það ætti að vera bannað. Mér hefur heyrst á þeim sem vilja banna að börn beri slík tákn að það sé til þess að koma í veg fyrir fordóma og ágreining en þar er byrjað á öfugum enda að mínu mati. Það á að kenna börnum umburðarlyndi í skólum og að bera virðingu fyrir náunganum. Lausnin við fordómum er ekki sú að gera alla eins.

6) Starfsmenn skólans ættu hins vegar að vera hlutlausir og sama má segja um skólalóðir og skólabyggingar. Enda eru skólar fyrir alla og minnihlutahópum á ekki að líða eins og að þeir séu annars flokks þegnar. Hverskyns trúaráróður á ekki heima í skólum. Ekki heldur trúariðkun sem sérstaklega er studd af skólanum. Til þess eru bænahús og heimili.

7) Það er út í hött að bera saman kommúnista, nasista og KKK í þessu sambandi. Það er langt því frá svo að flestir þeir sem aðhylltust kommúnismann hafi gert það vegna aðdáunar á einræði, fjöldamorðum og kúgun. Stærstur hluti þeirra sem aðhylltust kommúnismann (t.a.m. hér á Fróni) gerðu það vegna þess að þeir vildu mátt öreiganna meiri í baráttu við kapítalistana. Ekki gleyma því að kommúnisminn verður vinsæll á tímum þar sem fátækt og örbyggð er mikil meðal verkafólks og menn óttuðust ævilanga kúgun af völdum kapítalismans. kommúnismar voru ekki upp til hópa morðingjar og einræðissinnar þó að sú hafi verið raunin með Stalín og félaga. Þetta veistu. Ekki er ég að segja með þessu að kommúnisminn hafi verið neitt sérstaklega gáfuleg hugmyndafræði. En að líkja kommúnistum víðs vegar um heiminn við KKK og nasista er út í hött.

"Það segir ákveðna sögu því einmitt meðlimir og stofnendur ACLU voru þeir sem voru "ofsóttir"."

Ofsóttir innan gæsalappa? Kommúnistar voru ofsóttir í hinu svokallaða landi frelsisins!

Bush og Dean
1) Er Dean eiturharður kommi? Þá kannski svipaður og meðlimir KKK og nasistar í Þýskalandi forðum?

2) Ég ætla ekki að ræða efnahagsstefnu Deans einfaldlega vegna þess að ég þekki hana ekki nógu vel. Leyfi mér því að bíða með að svara því.

3) Að mínu mati er verið að tryggja málfrelsið en ekki hefta það með því að koma í veg fyrir algert ofríki örfárra eignamanna sem eiga nánast alla fjölmiðla. Með því að skipta upp einokunarrisum á fjölmiðlamarkaði er verið að fórna minni hagsmunum fyrir meiri. Auðvitað er verið að skerða frelsi stórefnamanna til að stjórna umræðunni en á móti kemur er verið að efla lýðræðið með því að auka fjölbreytni í fréttaflutningi. Það má auðvitað rökræða um það hvenær einhver einn eða fáir aðilar eru komnir með einokunarstöðu en ég er sammála prinsippinu.

4)"We need a new social contract in America that guarantees basic, essential rights for all, including health coverage for every man, woman and child."

Ef ég gæti myndi ég hiklaust kjósa Dean ef ég væri viss um að hann myndi standa við þetta loforð sitt. Enda tel ég aðgang að grunnþjónustu eins og heilbrigðisþjónustu og menntun vera grundvöll fyrir því að menn geti talist raunverulega frjálsir. Þegar menn eru frjálsir að þessu leiti kemur það öllum til góða. En um þetta hef ég rætt við þig áður t.d. í ágætir umræðu okkar hér:
Umræða um frjálshyggju og jafnaðarstefnu

5) Ég sé lítið göfugt við Bush og að hann hafi steypt ógnarstjórn í Írak af stóli í óþökk SÞ. Í fyrsta lagi er augljóst að Bush og valdamönnum í Bandaríkjunum er slétt sama um almenning í Írak og Afganistan. Bandaríkjamenn hafa enda dundað sér við það reglulega að steypa af stóli lýðræðislega kjörnum fulltrúum víðs vegar um heim og stutt í staðinn einræðisherra sem henta hagsmunum þeirra. Bandaríkjastjórn var skítsama þegar Saddam notaði gjöreyðingavopn gegn sinni eigin þjóð og þeim datt ekki í hug að slíta vinarböndum við einræðisherrann. Saddam var jú einu sinni góðvinur USA. Það er sorglegt en þetta snýst allt um olíu og peninga, mjög sorglegt. Tugir þúsunda létu lífið í þessum styrjöldum eða örkumluðust. Mannúð kom málinu ekki við. Satt að segja trúi ég varla að þú skulir trúa þessum einfeldningslega áróðri Bandaríkjastjórnar að stríðið í Írak hafi verið háð til að frelsa íbúana.

Rétt eftir að árásin á Írak hófst tók ég viðtal við Jón Orm Halldórsson, doktor í stjórnmálum Suðaustur-Asíu, um stríðið og málefni því tengdu. Ég legg til að þú lesir þetta viðtal, það er afar áhugaverð lesning.

Ég læt þetta duga í bili.

Það sem ACLU segir og það sem ACLU gerir
Mér þykir þú nokkuð fljótur að taka upp hanskann fyrir ACLU. Ef til vill vegna þess að þeir sæta talsverðri gagnrýni frá íhaldsmönnum sem sjálfir eru gagnrýni verðir.

Að segjast styðja eða standa vörð um réttindi er auðvelt. Það þarf ekkert til annað en að hreyfa varirnar. Í skjóli þeirra yfirlýsinga er svo hægt að styðja og standa vörð um sérréttindi og einkahagsmuni. ACLU gerir einmitt þetta og notar til þess tvíkvíslun: annað hvort ertu með hommum eða á móti.

Það má t.d. geta þess að í Kaliforníu var kosið um á síðasta ári tillögu til að banna ríkinu að spyrja um kynhneigð og kynþátt manna á eyðublöðum og umsóknum og halda lista yfir kynhneigð og kynþætti. ACLU voru harðir á móti þessari tillögu. Enda eru baráttumál þeirra, ef verkin eru athuguð, ekki að samfélagið sé blint á kynhneigð og kynþátt heldur að sérstakt tillit sé til þeirra þátta tekið.

ACLU fellur hér í sömu gryfju og femínistar. Það er ekki barist fyrir því að allir séu jafnir fyrir lögum, heldur að sumir hópar fái sérstök fríðindi umfram aðra. Þetta er sama tvíkvíslunin: annað hvort ertu með sérréttindum kvenna eða á móti konum alfarið.

Að mega tala og að geta talað
Það er enginn mikilvægur hluti málfrelsis annar en sá að mega segja það sem manni sýnist, eins oft og maður vill og við hvern þann sem vill og getur í manni heyrt.

Það eitt að eiga ógrynnin öll af fjölmiðlum og hafa á þeim háværar skoðanir skaðar engan né skerðir. Það er eftir sem áður hverjum sem er frjálst að búa til fleiri fjölmiðla og básúna á þeim sínar skoðanir.

Til að tryggja að þeir efnaminni fái að láta heyra í sér þarf hér ekki fleiri höft og lög heldur færri. Það væri þá fyrsta skrefið að afnema FCC og þá sérstaklega þau okurgjöld og regluvirki sem sú stofnun hefur sett smáum fjölmiðlum til hindrunar.

Að nota fé skattgreiðenda til að starfrækja fjölmiðlaeftirlit er siðlaust, og er í raun nákvæmlega sami hluturinn og að starfrækja ríkisútvarp.

Ótakmörkuð ábyrgð skólanna
ACLU virðist ekki sætta sig við neinar takmarkanir á ábyrgð skólayfirvalda gagnvart nemendum fyrir hönd annarra nemenda. Þeir gera sér auðvitað engan veginn grein fyrir því að einmitt sá ábyrgðarflutningur gerir skólarekstur erfiðan og kostnaðarsaman. ACLU berst einnig hart gegn því að skólar megi vísa vandræðanemendum á dyr. Í staðinn verður hver skóli að starfrækja sérstakar deildir fyrir slíka nemendur. Afraksturinn er sá að það hefur enginn hag af því að veita góða menntun, heldur aðeins af því að halda nemendum innan veggja skólans, halda þeim þægum, og að friðþægja þrýstihópa sem kunna að fara í mál við skólann. Rekstur skóla snýst í því auknum mæli um pólítík en minna um menntun. Enda leynir sér ekki að námsárangur hefur farið hríðlækkandi undanfarna áratugi.

En það er ekki vandamálið í umræddu máli. Í umræddu máli með busunina var ekki málið að skólayfirvöld hefðu ekki nægilegt eftirlit með ofbeldi. Það má vera að það hafi ekki verið nægilegt, en það var ekki til umræðu. Talsmaður ACLU sagði í viðtali við Fox News að brot skólans hafi verið margþætt, en þó einkum að hann hafi ekki frætt kennara og nemendur sérstaklega um samkynhneigð og umburðarlyndi gagnvart samkynhneigðum. Einnig að í starfsmannabæklingi skólans sé minnst á að kennarar megi alls ekki mismuna nemendum eftir hörundslit, kyni eða efnahagsstöðu, en, og taktu nú eftir, ekki orði minnst á samkynhneigða. Þetta tók ACLU að sjálfsögðu sem svo að skólinn væri beinlínis að gefa grænt ljós á mismunun gagnvart samkynhneigðum.

Að banna eitt og annað í skólum
Að mínu mati á ekki að banna nokkurn hlut í skólum sem ekki er bannað annars staðar. Það er enn ein tilraunin til að búa til himnaríki á jörð með boðum og bönnum. Þörfin fyrir slík bönn er algerlega bundin við skóla sem starfræktir eru af ríkisvaldinu. Lausnin felst þá auðvitað í því að gera skólagöngu frjálsa og einkavæða rekstur skólanna. Þá er ekki þörf á því að banna eitt né neitt nema það sem eigendur og viðskipavinir skólanna kjósa að banna.

Ég er fyllilega sammála þér að skóli á að vera fræðslustofnun, en Bandarískir skólar eru í auknum mæli heilaþvottavélar því sérhagsmunahópar (á borð við ACLU) og stjórnmálaflokkar nota þessa ríkisstofnun sem nythald boðskap sínum til framdráttar. Merkilegt að það er ekki sama hver heilaþvotturinn er. ACLU er til dæmis hávær á móti hollustueiðnum og jesúbarninu en segir ekki múkk þegar um er að ræða áróður eins og "volunteerism"-verkefni Clinton stjórnarinnar.

Kommúnismi, fjöldamorð og kúgun
Ég hika ekki við að bera kommúnista saman við nasista, fasista þjóðernissinna og aðra kollektivista. Þeir sem aðhylltust nasismann á sínum tíma voru ekki heldur vísvitandi sérstakir aðdáendur morða og kúgunar frekar en kommúnistar voru í orði né eru. Að aðskildum einhverjum aukaatriðum eru þessar stefnur alveg eins; einstaklingum er fórnað, fyrst táknrænt, svo efnahagslega, síðan raunverulega, fyrir ímyndaðan ávinning þeirra sem nógu heppnir eru að geta kallað sig almúgann.

Það er misskilningur að kommúnismi sé einhvern veginn væg og blíð hugmyndafræði. Kommúnisminn er ógnvekjandi í orði og engu minna viðbjóðslegur í verki en nasisminn var.

Eins og nasisminn hefst hugmyndafræði kommúnismans á forsendum sem standast ekki raunveruleikann og rök. Það sem raunverulega er til, einstaklingar, eigur þeirra og líf, er gert að engu, að aukaatriði sem á að víkja fyrir einhverri óraunverulegri heild sem á sér engin smærri einindi. Smáatriðum raunveruleikans er ýtt út í horn og einblínt er á skýjaborg, eina fullkomna heild sem hvorki er, verður, né getur orðið. Og um leið og hugmyndafræðin er fest í sessi er stutt í einræðið og ótakmarkað ríkisvaldið sem í skjóli hinnar miklu hugsjónar getur upprætt líf og eigur einstaklinga eins og ekkert væri. Vegna þess að fyrir kommúnistanum er líf einstaklingsins einskis vert miðað við loforðið um Útópíuna. Á nákvæmlega sama hátt og hið sama líf er nasistanum einskis vert við hliðina á endurreisn Atlantis og yfirráðum hins útvalda kynstofns.

Þú rífst um keisarans skegg þegar þú segir að nasismi sé svona og kommúnismi sé hinsvegin. Fórnir eru fórnir, sama hvað er fórnað fyrir. Og morð eru morð, sama hvaða hugsjón liggur morðinu að baki.

Þeir Íslendingar sem vilja telja sig til kommúnista get ég fullyrt að gera sér ekki grein fyrir afleiðingum hugsjóna sinna í verki. Né heldur þeir sem aðhyllast þjóðernisstefnur. Það er rosalega auðvelt að sitja saddur og ríkur á fróni og velta fyrir sér hugsjónum sem maður þarf aldrei að standa við.

Nánar um hrylling kommúnismans:
http://www.foxnews.com/story/0,2933,95872,00.html