Það er ekkert að því að vera trúaður, svo lengi sem hinn trúaði iðkar ekki trú sína. Ég ítreka að trúhneigð er ekki það sama og trúariðkun. Við verðum að gera greinarmun á þessu tvennu og það geri ég. Til er trúað fólk sem biður ekki bænir og fer aldrei í kirkjur jafnvel þó því langi mikið til þess. Við eigum að elska hinn trúgjarna þótt við hötum trúna. Það stendur örugglega í einhverju mörg þúsund ára gömlu riti skrifuðu af fólki sem hélt að tunglið væri ostur.

Gáfulegt? Nei.

Já Friðrik þú gerir öðrum mein

Friðrik spyr í greininni:
„Ef maður lætur í ljós andúð á einhverri hegðun, er maður þá orðinn hættulegur þjóðfélaginu, og settar skorður a.m.k. hér í Reykjavík. Hef ég gert einhverjum mein og er ég núna undir smásjá mannréttindaráðs borgarinnar? Ég bara spyr.“

Já. Fordómar þínir gagnvart samkynhneigðum eru hættulegir og já þú gerir öðru fólki mein með orðum þínum. Til er fólk á öllum aldri sem líður vítiskvalir vegna fornaldarfordóma þinna og annarra gagnvart samkynhneigð. Til er fólk sem, ótrúlegt en satt, trúir bullinu í þér og heldur virkilega að það sé að syndga með kynhneigð sinni (fyrirgefðu, ég meina með því að stunda kynlíf sem þér þóknast ekki). Fordómar þínir og fáfræði valda vanlíðan, þunglyndi og jafnvel dauða. Eigðu það við samvisku þína…

Hegðun þessa fólks er auðvitað bein afleiðing trúar þeirra á almáttugan guð. Þetta fólk trúir (=veit) að almáttugur guð hafi gefið þeim landið og að allir aðrir en gyðingar séu úrhrök. Hinu megin við víglínuna eru svo bókstafstrúaðir múslímar, álíka veruleikafirrtir og lausir við almenna skynsemi. Það sorglegasta við þetta allt saman er að meirihluti Ísraela og Palestínumanna er venjulegt fólk, laust við trúarofsa, sem þráir ekkert meira en frið. Því miður eru það alltaf trúarofstækismennirnir sem ráða ferðinni.

Sjá nánar:
www.btselem.org

Vandinn við mynd Wilders er að í henni gefur hann í skyn að það eitt að vera múslimi sé nægjanleg forsenda fyrir því að verða hryðjuverkamaður og siðblindur ofbeldismaður. Þetta er bæði kjánaleg og hættuleg einföldun. Afskaplega auðvelt væri að klippa saman 15 mínútna myndband sem sýnir kristni í nákvæmlega sama ljósi. Þannig væri hægt að notast við brot úr myndum og þáttum á borð við: Root of All Evil?, The Doomsday Code, The God Who Wasn‘t There og Jesus Camp. Einnig væri afar auðvelt að birta brot úr viðtölum og predikunum þekktra kristna predikara um gervallan heim þar sem þeir fjalla um réttindi kvenna, samkynhneigðra, fólks með aðrar lífsskoðanir o.s.frv. (Til að ná fullum áhrifum mæli ég með því Carmina Burana eftir Orff verði spilað undir).

Í engri af ofangreindum myndum er reyndar gefið í skyn að allt kristið fólk sé stórhættulegt ofstækisfólk. Það er einmitt það sem Wilders gerir í sinni mynd. Wilder gerir enga tilraun til að útskýra hatur og ofbeldisverk sumra múslima með öðrum hætti en að þeir séu Íslamtrúar.

Hugsunarháttur trúarinnar
Ég hef fjallað um það margoft áður að það eru ekki einstök trúarbrögð sem eru hættuleg heldur bókstarfstrú almennt (Sjá: Ótti við íslamisma er ótti við bókstafstrú). Bókstafstrú er síðan pakkað inn í bómull af hófsemdarfólki í trúmálum sem segir beint og óbeint að óviðeigandi og jafnvel bannað sé að gagnrýna trú og trúarbrögð.

En það eru ekki endilega trúarbrögðin sem slík sem eru hættulegust heldur sá hugsunarháttur að í lagi sé að trúa (Trú = að vera sannfærður um eitthvað) einhverju án nokkurra skynsamlegra raka eða vísindalegra sannana. Okkur er kennt frá barnæsku að það sé einhverskonar dyggð að vera trúaður. Þannig er það almennt talinn mannkostur að vera trúrækinn. Það er bara eitthvað svo „fallegt“ að trúa. Þó er það einmitt þessi hugsanaháttur sem veldur því að sumt trúað fólk biður bænir í staðinn fyrir að fara til læknis, notar ekki getnaðarvarnir af því það er þeirra trú að það sé siðlaust eða það sprengir sig í loft upp í mannþröng af því það trúir því að það sé guðs vilji. Blind trú, sama hvaða nafni hún nefnist, er alltaf, til lengri tíma litið, stór hættuleg.

Trúin ein útskýrir ekki allt
Það verður að halda því til haga að trúin er ekki eina ástæða ofbeldis, fordóma og hryðjuverka eins og stundum er haldið fram. Menning, félagslegt umhverfi, fjárhagur, menntun, upplifun einstaklinga á framtíðarmökuleikum sínum, stjórnmálaástand, langvarandi kúgun og margt, margt fleira skiptir máli. Þannig kom trúin á Allah ekki í veg fyrir það að Cordova á Spáni varð, undir stjórn múslima, að einu merkilegasta menningarsamfélagi miðalda. Á meðan kristnir voru uppteknir við að kveikja brennur til að grilla konur, trúvillinga og hugsuði voru múslímar á Spáni uppteknir við að byggja skóla, baðhús, bókasöfn og hvetja til þekkingarleitar. Um þessa sögu fjalla ég um með ítarlegri hætti í greininni Trúarbrögð og siðmenning.

Kóraninn og Biblían
Að lokum vil ég minnast aðeins á notkun Wilders á tilvitnunum í Kóraninn. Hann grefur upp nokkrar tilvitnanir sem eru uppfullar af hatursboðskapi og hvatningum til ofbeldis. Niðurstaða hans er sú að Íslam hljóti að vera vond trú. Þetta er enn ein einföldunin. Flestar trúarbækur eru uppfullar af hatri og ofbeldi, þar á meðal Biblían. Sannleikurinn er sá að hvorki Íslam né Kristni eru falleg trúarbrögð.

Þessi trúarbrögð eiga það sameiginlegt að trúarbækur þeirra innihalda fullt af góðum boðskap (Sjá gott: í Biblíunni — í Kóraninum) en jafnframt afar mikið af viðbjóðslegum boðskap (Sjá grimmd: í Biblíunni — í Kóraninum). Hverju einstaklingurinn fer eftir fer algerlega eftir því hverju hann er reiðubúinn til að TRÚA. Aftur er það blind trú á órökstuddar og ósannaðar fullyrðingar sem er hættulegust.

Íslam eða bókstafstrú
Ég fullyrði að heiminum stendur ekki ógn af Íslam sérstaklega heldur af öfgum í trúarbrögðum almennt. Sértaklega af öfgum þeirra sem trúa á bókina. Það er að segja af bókstafstrúuðum kristintrúarmönnum, gyðingum og múslimum. Í sögulegu samhengi eru múslimar ekki öfgafyllri en t.d. kristintrúarmenn (sjá: Trúarbrögð og siðmenning) og erfitt er að fullyrða að heiminum standi meiri hætta í dag af bókstafstrúuðum múslimum en bókstafstrúuðum kristintrúarmönnum. Gleymum því ekki að sumir þeirra sem stefna að því að verða forsetar í voldugasta ríkis heims vilja láta banna samkynhneigð og telja árásarstríð réttlætanleg og jafnvel æskileg.

Það er rétt að til eru margir múslimar sem segjast styðja hryðjuverk. Þeir eru margir sem líta niður á konur og samkynhneigða og vilja afnema ýmis mannréttindi. Gegn þessum hugmyndum verður vitaskuld að berjast. Vandinn er hins vegar sá að fjölmargir kristintrúarmenn aðhyllast nákvæmlega sömu hugmyndafræði. Þeir kalla sig bara ekki hryðjuverkamenn heldur baráttumenn fyrir „frelsi, lýðræði og fjölskyldugildum“. Þessi tegund kristintrúarmanna er líka til hér á Íslandi (Sjá: Hvað ef Gunnar væri ráðherra?)

Bókstafstrú er einfaldlega stórhættuleg og það verður að berjast gegn henni. Sú barátta verður þó að fara fram með skynsamlegri umræðu en ekki skopteikningum og móðgunum.

Múslimar eru ekki einsleitur hópur frekar en kristintrúarmenn og því er óþolandi þegar þeir eru sífellt settir í sama hóp í fjölmiðlum. Slík hópaskipting veldur auk þess því að umræðan fer að snúast um „okkur“ og „hina“ en ekki kjarna málsins.

Ég mæli með bókunum Denying History og Why People Believe Weird Things eftir efasemdarmanninn Michael Shermer fyrir þá sem hafa áhuga á gagnrýnni umræðu um helförina. Shermer fjallar ítarleg um málflutning þeirra sem vilja afneita helförinni og hvers vegna þeir hafa rangt fyrir sér að nær öllu leiti.

Ganabúar og íslenskir rasistar
Kannski eru Ganabúar taldir hættulegri menn en íslenskir rasistar? Mér skilst að Ganabúar séu flestir svartir á meðan íslensku rasistagreyin eru hvít. Kannski hefur það áhrif? Sumir eru þó þeirrar skoðunar að allar hótanir eigi að taka alvarlega. Sérstaklega í þeim tilfellum þar sem brotamaðurinn er þekktur ofbeldisseggur eins og rasistinn sem hafði samband við mig.

Sjá: Formaður Félags íslenskra þjóðernissinna hefur í hótunum

Og þú getur tekið þessu sem hótun
“Ég krefst þess einfaldlega að þú dragir þessi orð þín til baka opinberlega annars mun ég sjá til þess að komið verði í veg fyrir frekari frama þinn hér á landi… Og þú getur tekið þessu sem hótun.

Hvað ertu að gefa í skyn? Ertu í alvörunni talað að hóta mér? Hvernig þykist þú ætla að koma í veg fyrir minn ,,frama“ eins og þú orðar það?

Já þetta er hótun. Þú veist fullvel hvernig fólk stendur á bak við mig í þessu og þú veist hvernig hlutirnir ganga fyrir sig í þessum heimi.

Hvers konar hótun er þetta?

Það kemur bara í ljós þegar að því kemur. Ég skil ekki hvernig þér er stætt á þessu. Þú sem hefur sjálfur talað um að við séum ofbeldisfullir nasistar.

Já og hvað með það?

Bara það að ef þú dregur ekki orð þín til baka opinberlega þá tökum við til okkar ráða.”

Hart tekið á hótunum?
Í umræðuþættinum Reykjavík síðdegis á Bylgjunni, þar sem alltof oft er rætt gagnrýnislaust við rasista, var í gær talað við Hjört nokkurn sem er tengdur Framfaraflokknum (sem hefur sérstaka andstyggð á útlendingum)**. Hann sagðist einnig hafa fengið hótanir vegna skoðana sinna (líklegast frá sama manni og hótaði Ásgeiri). Hjörtur sagðist í viðtalinu hafa farið til lögreglu og látið sérstaklega bóka þessar hótanir. Lögreglan tók víst vel í þessa beiðni Hjartar og sagði að alltaf þyrfti að taka svona hótanir alvarlega.

Úr viðtali við Hjört í Reykjavík síðdegis á Bylgjunni 12. október 2004.

“Eins og lögreglan sagði við mig þá er þetta eitthvað sem ekki er hægt að líða, þetta er bara lögbrot, brot á almennum hegningarlögum og eitthvað sem við getum ekki sætt okkur við hér á landi.”

“Eins og lögreglan sagði við mig þá veit maður aldrei. Þó það séu ekki nema fimm prósent líkur á því að það sé einhver alvara á bak við þetta þá er það nóg.”

Þetta kom mér á óvart þar sem lögreglan harðneitaði að bóka áhyggjur mínar og hvatti mig sérstaklega til að kæra ekki.

Sjá: Hugleiðingar um réttarríkið

“Af einhverjum ástæðum geta íslenskir þegnar ekki lagt fram kæru um helgar þar sem rannsóknarlögreglan er í fríi. Að þessu komst undirritaður þegar hann gerði tilraun til þess að kæra áðurnefnda hótun daginn eftir að hún barst. Rannsóknarlögreglan var auk þess í páskaleyfi fram á þriðjudag og urðu fórnarlömb ofsókna því einfaldlega að bíða þar til helgihaldi lauk. Það var þó ekki aðeins fjarvera rannsóknarlögreglu þennan laugardagsmorgun sem hefur valdið mér hugarangri. Það sem mér þykir verst er að gefið var í skyn að jafnvel þótt að rannsóknarlögreglan hefði verið á staðnum hefði ekkert verið gert. Mér var beinlínis sagt að ég hefði líklegast ekkert upp úr því að kæra.

Máttleysi lögreglu
Vinalegi lögreglumaðurinn sem ég ræddi við benti mér á að ef formaður FÍÞ myndi hringja aftur yfir páskana gæti ég látið opna fyrir símann minn á þriðjudeginum og þá gæti lögreglan rekið símtalið ef formaðurinn myndi hringja í ÞRIÐJA SINN eftir þann tíma. Ég reyndi að segja lögreglumanninum að ég óttaðist nú ekki beinlínis símhringingar frá títtnefndum formanni en það hafði engin áhrif. Hann sagði mér að ég hefði ekkert að óttast og að ég gæti komið aftur á þriðjudaginn ef ég vildi enn kæra. Ég spurðist þá fyrir um hvort það væri ekki hægt að bóka komu mína á lögreglustöðina þennan daginn en svo var ekki. Lögreglumaðurinn lofaði því þó að hann skyldi ,,muna eftir mér“.

Ég kann að vera of kröfuharður á þjónustu lögreglunnar en ég átta mig ekki alveg á því hvers vegna lögreglustöðin var yfirleitt opin þessa páskahelgi. Ekki var hægt að kæra og ekki heldur hægt að bóka komu mína. Það eina sem ég hafði upp úr þessari heimsókn var vinalegt spjall. Ég hefði alveg eins getað hringt í vinalínuna.”

Hvers vegna hótanir frá Ganabúum eru teknar alvarlegar en ekki hótanir frá íslenskum rasistum veit ég ekki. Kannski einhver frá lögreglunni geti svarað því?

Eru rasistar saklaus fórnarlömb?
Svo það sé á hreinu þá tel ég allar ofbeldishótanir óafsakanlegar, líka gagnvart rasistum. Sá sem hefur sent íslenskum rasistum hótunarbréf ætti að skammast sín og biðjast afsökunar. Rasistar hafa gerst sekir um að breiða út fordóma gagnvart útlendingum og þar með valdið fjölmörgum saklausum einstaklingum vanlíðan og jafnvel óbætanlegu tjóni. Reiði er skiljanleg en hún afsakar ekki ofbeldishótanir.

Það fer hins vegar svolítið í taugarnar á mér að nú keppast fjölmiðlar við að tala við Ásgeir Hannes, Hjört og aðra rasista eins og þeir séu saklaus fórnarlömb sem vilja bara “fjalla um innflytjendamál á málefnalegan máta”. Það þarf ekki mikla blaðamennsku til að komast að því að umfjöllun rasista um innflytjendamál hefur verið allt annað en málefnaleg. Nóg er að kíkja á greinar, vefsíður og annað efni sem þessir menn bera ábyrgð á.

*Ég reyndar ákvað samt að kæra. Eftir nokkra mánuði var mér svo tilkynnt að málið hefði verið látið niður falla.
**Sjá Rasistar styðja útlendingafrumvarpið

Nánar:
Formaður Félags íslenskra þjóðernissinna hefur í hótunum
Hugleiðingar um réttarríkið

Tilefni umræðunnar í Reykjavík síðdegis var meðal annars “skoðanakönnun” sem framkvæmd var á vefsíðu Bylgjunnar (www.bylgjan.is). Spurt var: “Ertu fylgjandi fjölmenningarsamfélagi á Íslandi?”.

Niðurstöður könnunarinnar voru nokkuð sláandi því 64% þátttakenda sagðist vera á móti slíku samfélagi. Merkileg niðurstaða? Nei hreint ekki. Þeir sem vita eitthvað um vísindaleg vinnubrögð vita að skoðanakannanir sem þessar eru í meira lagi óvísindalegar og ekkert mark er takandi á þeim. Ástæðurnar eru margar en helst má nefna að úrtakið er sjálfvalið. Þátttakendur eru ekki valdir af handahófi heldur taka þeir þátt sem nenna og hafa áhuga. Rasistum, sem sofa varla á næturnar út af áhyggjum af “útlendingum og asíukellingum”, er mikið í mun að tjá sig í könnunum sem þessum á meðan aðrir þeir sem ekki hafa fundið fyrir útlendingaótta hafa litla þörf fyrir að kíkja á www.bylgjan.is og kjósa. Þar að auki geta allir þeir sem hafa aðgang að tölvu kosið í svona könnunum og er ómögulegt að vita hversu oft hver maður kýs. Í stuttu máli eru skoðanakannanir sem þessar gagnslausar. Að byggja umræðu um mikilvæg og viðkvæm málefni á niðurstöðum slíkra kannanna er því vægast sagt vafasamt.

Jafnvel þó kannanir sem þessar séu rétt framkvæmdar hvað varðar úrtak, fjölda þátttakenda og svo framvegis segja þær oft lítið um skoðanir þátttakenda. Skoðanakannanir eru oft mun meira skoðanamyndandi en nokkuð annað. Hvað þýðir til dæmis spurningin “Ertu fylgjandi fjölmenningarsamfélagi á Íslandi?”? Rasistar leggja aðra meiningu í spurninguna en fjölmenningarsinnar og venjulegt fólk sem lítið hefur hugsað um málefnið túlkar spurninguna afar misjafnt.

Rasistar heyra: “Viltu að landið þitt fyllist af villitrúandi og ofbeldisfullum útlendingum sem taka af þér vinnuna?” Fjölmenningarsinnar skilja spurninguna einhvern veginn svona: “Finnst þér í lagi að fólk frá öðrum löndum setjist hér að og taki þátt í íslensku samfélagi svo lengi sem það virðir lög og lýðræðishefð landsins?” Því er ljóst að ef spurningin “Ertu fylgjandi fjölmenningarsamfélagi á Íslandi?” er ekki betur skilgreind er öll túlkun á svörum þátttakenda marklaus.

Jón Hákon lýsti þeirri skoðun sinni (og margra ungra sjálfstæðismanna) að hann væri hlynntur algerlega frjálsum fólksflutningum á milli landa og væri ekki almennt séð stuðningsmaður hertra reglna. Hann sagði einnig að honum hefði þótt málflutningur þeirra sem mótmæltu frumvarpinu hvað harðast hafa verið ónákvæmur og byggður á misskilningi.

Í ræðu minni reifaði ég afstöðu mína í stuttu máli og benti á að mótmælin gegn frumvarpinu hefðu ekki byggst á misskilningi. Í það minnsta hefðu þeir sem stóðu að mótmælunum ekki misskilið frumvarpið. Hugleiðingar mínar um meintan misskilning mótmælenda frumvarpsins er hægt að lesa í grein minni „Misskilin misskilningur“ hér á Skoðun.

Í ályktun Framfarafélagsins segir:

Framfarafélagið fagnar nýju frumvarpi dómsmálaráðherra til breytinga á lögum um útlendinga og er það von okkar að það verði til þess að skerpa á óvissuatriðum hvað varðar réttindi erlendra ríkisborgara hér á landi.

Framfarafélagið telur að einkum muni hið nýja frumvarp hamla gegn hentihjónaböndum sem og möguleikanum á nauðungar-hjónaböndum á meðal þeirra útlendinga sem hingað koma, og sé því góður áfangi á leið að ábyrgari og skynsamlegri meðferð á málum útlendinga hér á landi.

Stjórn Framfarafélagsins

Áður en einhver hneykslast yfir þeirri fullyrðingu minni að talsmenn Framfarafélagsins séu rasistar vil ég fá að útskýra mál mitt.

Samkvæmt orðabókarskilgreiningu getur orðið rasisti þýtt í það minnsta þrennt:
1. Einstaklingur sem hefur þá fordóma að einn kynþáttur sé æðri öðrum.
Þar segjast framfarafélagsmenn vera saklausir, en erfitt er að trúa þeim.

2. Einstaklingur sem mismunar fólki vegna uppruna þess, kynþáttar eða trú.
Framfarafélagsmenn styðja heilshugar lagafrumvörp og ríkisafskipti sem draga sérstaklega úr réttindum innflytjenda.

3. Einstaklingur sem talar illa eða niður til þeirra sem eru af öðrum uppruna en hann sjálfur.
Sjá nánast allt það sem Framfarafélagið lætur frá sér fara.

Rétt eins og „vinir“ mínir í Félagi íslenskra þjóðernissinna fullyrða talsmenn Framfarafélagsins að þeir séu ekki á móti einstaklingum af öðrum kynþætti. Það getur vel verið, en morgunljóst er að þeir eru meira en tilbúnir til að mismuna fólki vegna uppruna þess auk þess sem nánast allur málflutningur þeirra er lítið annað en rasistaáróður. Þess vegna segi ég, og stend við það, að talsmenn Framfarafélagsins eru rasistar.

Á heimasíðu þessara rasista er eingöngu að finna hrikalega neikvæðar fréttir sem allar tengjast innflytjendum. Fordómarnir leyna sér ekki í „fréttayfirliti“ þeirra sem augljóslega er sett fram til þess að skapa andúð og ótta gagnvart innflytjendum. Tökum nokkur dæmi:

Fyrirsagnir af netinu:
„Hælisleitendur í Svíþjóð skaða hendur sínar svo fingraför greinist ekki“; „Danmörk: Marokkóbúi grunaður um hryðjuverk“; „Flóttamaður kveikti í sér á flugvellinum í Gautaborg“;
„Mansal: Ekkert land undanskilið“; „Danir óttast hryðjuverk“; „Svíþjóð: Lindh-morðingi er sakhæfur“; „Amnesty: Ofbeldi gegn konum yfirþyrmandi“; „NATO: Aðgerðir gegn mansali í athugun“; „Par frá Nígeríu stöðvað með stolin skilríki“; „Húsaleigusamningur þýddur á pólsku“; „Hælisumsóknum fækkar í Bretlandi“; „Tvímenningarnir frá Sri Lanka verða sendir úr landi í dag“; „Stjórnvöld verji rétt Íslendinga“; „Óvíst um fjölda hjónabandanna“.

Fréttir/greinar á forsíðu:
„Ráðherra innflytjendamála segir af sér vegna lélegs eftirlits með innflytjendum“; “ Framfarafélagið fagnar frumvarpi um breytingar á lögum um útlendinga“; “ Málum fer fjölgandi þar sem útlendingar koma til landsins án tilskilinna leyfa“; „Nokkur hundruð útlendinga búsett á Íslandi án tilskilinna dvalarleyfa“; Árásarmennirnir í Madrid taldir tengjast herskáum múslimum í Bretlandi; „Með ábyrgð og aðlögun að leiðarljósi í innflytjendamálum þjóðarinnar“; „Lífleg umræða í Vestur-Evrópu um það hvaða leið sé heppilegust í innflytjandamálunum“; „Dönsk stjórnvöld hyggjast herða reglur um dvalarleyfi erlendra trúboða“; „Hollensk stjórnvöld kynna róttækar ráðstafanir í málefnum flóttamanna“; „Þrír kærðir í kjölfar þess að hópslagsmál brutust út í Breiðholti um síðustu helgi“; „Vaxandi áhyggjur af síauknum straumi innflytjenda til ríkja í Vestur-Evrópu“; „Hátt hlutfall innflytjenda vandamál í sumum menntaskólum í Danmörku“; „Þingnefnd gagnrýnir bresk stjórnvöld fyrir of mikla linkind gagnvart hælisleitendum“; „Innflytjendastefna hollenskra stjórnvalda undanfarin 30 ár ein stór mistök“; „Múslimaklerkur dæmdur á Spáni fyrir að hvetja menn til að beita konur ofbeldi“

Þetta eru allar fyrirsagnirnar sem eru að finna á forsíðu vefs rasistafélagsins, ég hafði ekki fyrir því að velja þær verstu. Allar fréttirnar, ég endurtek ALLAR, fjalla um útlendinga og þá meintu ógn sem af þeim stafar. Rasistaáróðurinn er svo augljós að það þarf í raun ekki að fjalla frekar um hann.

Segir það ekki okkur eitthvað að þessi rasistasamtök styðja útlendingafrumvarpið heilshugar?

Tökum öll þátt í að berjast gegn fordómum og mismunun. Mótmælum útlendingafrumvarpinu!

Þessi frétt birtist um málið á Vísi.is þann 7. desember:

Listasafn Reykjavíkur stendur þessa dagana fyrir sýningu í Hafnarhúsinu þar sem fjallað er um menningu araba. Spila þeir bænakall múslima þrisvar á dag til að vekja athygli á sýningunni. Hefur þetta bænakall farið fyrir brjóstið á mörgum sem telja menningu múslima ekki eiga heima á Íslandi.

Eiríkur Þorláksson, forstöðumaður Listasafns Reykjavíkur, segir í viðtali í Morgunblaðinu í dag að sumt fólk ,,hafi tekið þessu illa og þá látið ýmsa fordóma og ókurteisi dynja á afgreiðslufólki.”

,,Við höfum hvatt fólk til að reyna að takast á við eigin fordóma og sýna þolinmæði. Fólk hefur verið að býsnast yfir hversu framandi þetta sé og spyr hvaða erindi þetta eigi hér á landi.”

Eiríkur segir að það hafi ekki komið til tals að hætta þessum bænaköllum enda segir hann að ,,það væri ótrúleg þröngsýni ef Íslendingar gætu ekki þolað það aðkynnast öðrum menningarheimum með jafn saklausum hætti og þarna er.” Morgunblaðið greindi frá.

Siðferðisreglur eru algildar
Umburðarlyndisskortur er ein helsta ástæða ofbeldis og átaka mismunandi lífsskoðanahópa um allan heim. Er þessi skortur á umburðarlyndi einna algengastur meðal trúarhópa. Þá sérstaklega meðal þeirra sem eru hvað harðastir í trúarafstöðu sinni. Að telja upp öll þau átök í heiminum vegna átaka trúarhópa væri að æra óstöðuga.

Algengt er að fólk í ákveðnum trúarreglum setji sig og sína á háan hest og telji allt siðferði manna frá sinni trú komið. Þeir sem hafa áhuga á siðferðilegum málum en standa utan trúarbragða vita vel að siðferði hefur gildi í sjálfu sér og skiptir þá engu máli hver uppruni þess er.

Oft virðist líka gleymast að siðferði er algilt. Með því á ég við að við eigum að koma eins fram við alla, óháð trú þeirra eða lífsskoðun. Þetta er nauðsynleg forsenda þess að siðfræði gangi upp. Trúarhópar vilja oft hafa eina reglu fyrir sig og fólk sem er sömu trúar og það sjálft en aðrar reglur um alla aðra. Þetta gengur vitaskuld ekki upp.

Að vera umburðarlyndur einungis gagnvart þeim sem eru sömu skoðana og maður sjálfur er ekki umburðalyndi. Umburðarlyndi felst í því að bera virðingu fyrir skoðunum og gjörðum annarra sem samræmast ekki manns eigin. Mikilvæg undantekning á þessu er auðvitað sú að ekki er hægt að ætlast til að fólk umberi gjörðir eða orð fólks sem beinlínis skaða aðra.

Arfur gamallar tíðar
Það er vitaskuld arfur gamallar tíðar að kalla fólk til bænahalds að sið múslima og skiljanlegt ef mörgum þykir ónæði fylgja slíku kalli. Það er ekki síður löngu úrelt að hringja stórum og háværum kirkjubjöllum eldsnemma á morgnanna, oft inn í íbúðarhverfum, til að kalla á fólk í kirkju. Það er löngu búið að finna upp símann, svo ekki sé minnst á fjölmiðla og internetið.