---

Jóhannes Kári Kristinsson (sem reyndar er augnlæknirinn minn) skrifar áhugaverða grein sem birtist í Morgunblaðinu í gær. Þar bendir hann á að nú þurfa sjúklingar að bíða í heilt ár eftir að komast í einfalda augasteinsaðgerð sem tekur um tíu mínútur að framkvæma. Þetta getur varla verið eðlilegt. Ástæðan virðist vera sú að heilbrigðisyfirvöld hafa ekki enn viljað gefa augnlæknum leyfi til að framkvæma þessar aðgerðir á einkastofum. Niðurstaðan er sú að um 800 manns bíða nú eftir að komast í aðgerð. Tillögur Jóhannesar fela ekki í sér „einkavæðingu“ eða aukin kostað sjúklinga, heldur fela þeir eingöngu í sér að sjálfstæðir augnlæknar fái samning við Tryggingastofnun svo hægt sé að eyða biðlistum.

Ég er þeirrar skoðunar að aukin einkarekstur (ekki einkavæðing sem er allt annað mál) og minni miðstýring sé það sem koma skal. Hún er undarleg sú árátta stjórnvalda að leggja sífellt áherslu á risastór bákn eins og eitt stórt miðstýrt hátæknisjúkrahús. Líklegast er það vegna þess að þá geta þeir klippt á borða og gortað sig af því hvað þeir hafa byggt stórt og flott húsnæði. Það er auðveldara að benda á húsnæði en hamingju þjóðar. Það er hinsvegar ekki húsnæðið eitt sem skiptir máli heldur líka gæði þjónustunnar. Sjálfstæðir læknar út í bæ eru að mínu mati líklegri til að veita persónulega og góða þjónustu sérstaklega ef þeir eru í samkeppni við aðra lækna.

Óviðunandi biðlistar
Biðlistar eftir mikilvægri þjónustu eru óviðunandi. Ekki bara vegna þess að þeir draga úr lífskjörum þeirra sem bíða heldur líka vegna þess að þeir hafa í för með sér kostnað. Kostnað vegna vinnutaps, hrakandi heilsu, tíðari komu á heilsugæslustöðvar o.s.frv.

Að lokum langar mig að vitna í orð Jóhannesar Kára í umræddri grein þar sem hann dregur saman afstöðu sína varðandi augnsteinaaðgerðir:

1. Líkt og fyrr hefur verið nefnt er meirihluti slíkra aðgerða framkvæmdur utan spítala í öllum nágrannalöndum okkar. Ástæða þessa er einföld: Tækninni hefur fleygt svo mikið fram að engin ástæða er til að framkvæma aðgerðina í svo dýru húsnæði sem spítalarnir halda úti.
2. Fjöldi fólks sem þarf slíkar aðgerðir fer vaxandi með batnandi aðgerðum og auknum fjölda aldraðra einstaklinga hér á landi.
3. Ekki er um að ræða einkavæðingu, heldur einungis að einkafyrirtæki geri samning við ríkið um að framkvæma slíkar aðgerðir utan sjúkrahúss eins og tíðkast í nágrannalöndum. Greiðsluþátttaka sjúklinga yrði því sú sama og innan spítala.
4. Staðan í þessum málum er álíka alvarleg og í bæklunarskurðlækningum, áður en farið var að framkvæma allstóran hluta þeirra aðgerða utan spítala. Í kjölfarið styttust biðlistar gríðarlega í ýmsar bæklunaraðgerðir.

Ég tek undir með Jóhannesi og vona að ný ríkisstjórn sjái sér nú fært um að færa heilbrigðisþjónustuna inn í 21. öldina.