Siðmennt styður Mannréttindaskrifstofu


Stjórn Siðmenntar hefur sent frá sér ályktun þar sem félagið harmar fyrirhugaðar skerðingar á fjárframlögum til Mannréttindaskrifstofu Íslands. Í ályktuninni segir meðal annars: „Mannréttindaskrifstofan hefur alla tíð starfað óháð samtökum og stofnunum og verið óháður álitsgjafi og umsagnaraðili ýmissa álitamála er snerta mannréttindi. Það hefur verið eitt af grundvallaratriðum í stefnu siðrænna húmanista um heim allan að hafa í heiðri mannréttindi eins og kveðið er á um í mannréttindayfirlýsingu Sameinuð þjóðanna og Mannréttindasáttmála Evrópu.“


Ályktun Siðmenntar í heild sinni:

STYÐJUM MANNRÉTTINDASKRIFSTOFU ÍSLANDS
Stjórn Siðmenntar, félags um borgaralegar athafnir, mótmælir þeirri tillögu sem nú liggur fyrir Alþingi um að skerða framlög til Mannréttindaskrifstofu Íslands og þar með hætta á að lama starfssemi hennar. Mannréttindaskrifstofan hefur alla tíð starfað óháð samtökum og stofnunum og verið óháður álitsgjafi og umsagnaraðili ýmissa álitamála er snerta mannréttindi. Það hefur verið eitt af grundvallaratriðum í stefnu siðrænna húmanista um heim allan að hafa í heiðri mannréttindi eins og kveðið er á um í mannréttindayfirlýsingu Sameinuð þjóðanna og Mannréttindasáttmála Evrópu. Á Íslandi hefur Mannréttindaskrifstofan verið sá aðili sem verið hefur þar fremst í flokki. Siðmennt átelur framkomnar hugmyndir um skerðingu framlags ríkisins og hvetur þingmenn til þess að hafna henni.

Stjórn Siðmenntar

Nánari upplýsingar veitir Sigurður Hólm Gunnarsson, varaformaður Siðmenntar.
Sími: 898-7585
Netfang: sidmennt@sidmennt.is

Sjá nánar:
www.sidmennt.is

Hver er þín skoðun?

Efnisorð:


5 athugasemdir

  1. Ef það er alvöru áhugi hjá íslensku þjóðinni að styrkja þetta málefni á að gera það með frjálsum framlögum.

    Það virðist nefnilega að vera svo að mannréttindaskrifstofan sé fyrst og fremst áhugamál tiltölulegra fárra einstaklinga sem sáu sér leik á borði eins og svo algengt er að láta ríkið hafa sig í vinnu við áhugamálið.

    Er það ekki málið.

    Hvernig væri að mannréttindaskrifstofan birti félagalista sinn svo það sjáist hve margir félagarnir eru sem og upphæð félagsgjalda.

    Viltu ekki beita þér fyrir þessu Sigurður ???
    kv.

    GuðjónV

  2. Ef hið opinbera á ekki að beita sér fyrir mannréttindum, fyrir hverju á það þá að beita sér?

  3. Hið opinbera beitir sér fyrir mannréttindum og það er í verkahring annarra, að hafa eftirlit með framkvæmdinni.

    Við höfum frjáls félagasamtök, stjórnmálaflokka, alþjóðlega samninga og margt fleira.

    Ekki get ég stofnað félag um að fylgjast með t.d. hvort einhver níðskrif eigi sér stað á þessum síðum og fengið sjálfkrafa fjárveitingu til þess frá ríkinu eða hvað…

    Við erum með Amnesty er það ekki, Þurfa margir að gera sömu hlutina….við erum barta 300.000. Það vill gleymast.

    kv.
    GV

  4. Það hefur ekki mikið upp á sig að svara ofurhægriáróðri um hlutverk ríkisvaldsins. Ég er sammála því að ríkisvaldið er með puttana í of mörgu og skiptir sér af hlutum sem því kemur ekki við. Hlutverk Mannréttindaskrifstofu er eins og nafnið gefur til kynna að fjalla um mannréttindamál óháð ríkisvaldinu. Ríkisvaldið hefur stutt ýmis félög og stofnanir sem fjalla um mannréttindi og almannaheill. Má þar nefna Barnaheill, Samtökin 78, Öryrkjabandalagið, Mannréttindaskrifstofu og fleiri félög. Sumir telja að ríkið eigi að styðja starfsemi sem þessa aðrir ekki. Sumir vilja að ríkir greiði fyrir menntun og heilbrigðisþjónustu, aðrir ekki.

    Ég er einn af þeim sem telur að ríkið eigi að standa vörð um almenn mannréttindi og styðja frjáls félagasamtök í þeirri viðleitni. Sjálfur er ég í fjölda félagasamtaka sem fjalla um mannréttindi en fá enga peninga frá ríkinu. Ríkisstuðningur kemur því ekki í veg fyrir sjálfboðavinnu.

    Amnesty hefur sett sér reglur gegn ríkisstuðningi til þess koma í veg fyrir hugsanlega hagsmunaárekstra. Amnesty starfar um allan heim, í löndum með mjög ólíkt stjórnarfar. Þessi stefna Amnesty er því eflaust skynsamleg fyrir félagið en á ekki endilega við sambærileg félög sem starfa hér á landi. Það sem skiptir máli er að almenningur viti hverjir það eru sem styrkja hvern. Þess vegna berjumst við sum t.d. fyrir opnu bókhaldi stjórnmálaflokkanna.

    Ef Guðjón og aðrir vilja fá að vita afstöðu mína til ríkisvaldsins geta þeir gert það með því að lesa eftirfarandi greinar:

    Frjálslyndur flokkur óskast
    Greinar um ríkisumsvif

    Kveðja,
    Siggi

  5. Kæri Sigurður.

    Um leið og ég óska þér gleðilegra jóla vil ég benda þér á pistil á heimasíðu Björns Bjarnasonar og sérstaklega ákveðinni tilvitnun úr honum.

    Í pistlinum segir Björn „að ástæðan fyrir breyttu orðalagi í fjárlagafrumvarpinu væri breyttar forsendur, þar sem Mannréttindaskrifstofan hefði um síðustu áramót einhliða rift samningi við Mannréttindastofnun Háskóla Íslands, en á þessum samningi frá árinu 1. janúar 1999 hefði þessi 4 milljón króna fjárveiting til Mannréttindaskrifstofu byggst. Með hliðsjón af jafnræði við úthlutun fjár til mannréttindamála, þótti ráðuneytinu ekki fært annað en hætta að eyrnamerkja fjárveitinguna einum aðila.“
    ´

    Framlög til mannréttindamála verða ekki skert samkvæmt fjárlögum fyrir næsta ár. Það er einfaldlega þannig að nú eru ein félagasamtök ekki lengur áskrifandi af þessum launum.

Hver er þín skoðun?

Um Skoðun

Vefritið Skoðun hóf göngu sína 23. júní 1999.

Sigurður Hólm Gunnarsson er fæddur 1976 í Reykjavík. Sigurður er iðjuþjálfi, starfar sem forstöðumaður á skammtímaheimili fyrir unglinga í Reykjavík og situr í stjórn Siðmenntar – félags siðrænna húmanista á Íslandi.