Afgerandi sigur Kerrys
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Heimsmynd
Viðbrögð: Ummæli (
Jón Ormur Halldórsson skrifaði ágæta grein í Fréttablaðið í gær þar sem rakti muninn á John Kerry og George W. Bush. Munurinn er í raun afskaplega lítill. Ef Kerry og Bush væru evrópskir stjórnmálamenn þá væru þeir líklegast í sama flokki, langt hægra megin við helstu hægriflokka Evrópu. Það breytir því ekki að í augum frjálslyndra eru skoðanir Kerrys þó töluvert manneskjulegri en skoðanir Bush. Við sem teljum Kerry illskárri valkost getum fagnað nú þegar þriðja og síðasta opinbera kappræða þeirra er yfirstaðin. Í kappræðunum í nótt gersigraði Kerry. Kerry hefur reyndar staðið sig augljóslega betur en Bush í öllum kappræðunum en í þetta sinn var sigur hans afgerandi.
Nú viðurkenni ég fúslega að ég “held með” Kerry. Ég hef satt að segja afar takmarkað álit á Bush og er nokkuð viss um að hvaða maður sem er væri betur til þess fallinn að stjórna voldugasta ríki veraldar en George W. Ég er því langt frá því að vera hlutlaus áhorfandi. Þó held ég að ég geti fullyrt að Kerry hafi staðið sig afgerandi betur en Bush í kappræðunum í nótt. Hann var yfirvegaður, fljótur til svara og sannfærandi. Bush virtist hins vegar afar óöruggur og illa undirbúinn. Kerry var forsetalegur á meðan Bush glotti og hló eins og götustrákur.
Yfirlýsing kvöldsins hlýtur að vera:
„Our health-care system is the envy of the world“ – George W. Bush
Hvað er að vera hlutlaus áhorfandi að þessum kappræðum og er það eitthvað eftirsóknarvert?
Yfirlýsing kvöldsins, að mínu mati var þessi:
Bush: „It’s .. uh .. like, there’s a main stream in American politics and my opponent is sitting on the far left bank.“ — og glotti svo með götustrákaglottinu sínu.
Kerry væri að mörgu leyti illskárri kostur, ég held ég samþykki það, en það er því miður svo að það munar hreint ekki miklu. Hann á líka eftir að heyja árásarstríð byggð á lygum. Hann mun bara passa að gera það „rétt“ — hann mun ekki láta hlut bandamannanna eftir liggja. Hann mun stoppa í götin sem Bush gerði á NATO og fleiri bandalög og þannig mun hann þjóna bandarískri heimsvaldastefnu betur en Bush. Þá er spurning, gerir það hann kannski að verri kosti? Ég bara spyr.
Munurinn er sorglega lítill á þeim körlunum, en ég að öðru leyti alveg ósammála því sem hér fer á undan. Það er kannski ekki furða þegar horft er á úr fjarska að eitthvað fari fyrir ofan garð og neðan hjá Íslendingum.
Hvað varðar hvort þeir hallast til hægri eða vinstri, þá ertu með þetta öfugt. Kerry er sósíaldemókrati og félli örugglega vel inn í Samfylkinguna. Hann er vel vinstra megin við miðju í flestöllum málaflokkum. Bush sæti síðan á vitleysingavæng Sjálfstæðisflokksins mitt á milli Björns Bjarnasonar og Halldórs Blöndal.
Báðir styðja frekari útþenslu ríkisvaldsins og aukin regluvirki. Munurinn er helst sá að Kerry er samkvæmari sjálfum sér í þeirri deildinni meðan Bush þenur ríkið með annarri og lækkar skatta með hinni.
Það fer alls ekki á milli mála að Kerry er sterkari kappræðumaður en Bush. En það kemur mér á óvart að þér finnist hann hafa staðið sig best í þeirri þriðju. Mér fannst hann standa sig verst þá , en mun betur í þeirri þar á undan.
Það fer ekki fram hjá neinum að Íslendingar sem aðrir Evrópubúar „halda með“ Kerry í ríkari mæli en búast mætti við. Fylgi þeirra er nokkuð jafnt skipt hérna megin við hafið. Það er spurning hvort menn eru að mynda sér skoðun í gegnum einhverja evrópulinsu.
Ég fyrir mig „held með“ hvorugum manninum. Í ljósi þeirra forseta sem á undan hafa farið eru þetta ákaflega litlir og ómerkilegir menn. Það kemur sér illa þegar tímarnir krefjast stórra verka.
Kerry er ekki sósíaldemókrati frekar en þú Rúnar. Ég veit ekki um neinn Samfylkingarmann sem telur sig eiga mikla samleið með Kerry. Reyndar var ég á fundi í kvöld um forsetakosningarnar í Bandaríkjunum sem Ungir jafnaðarmenn og Samband ungra sjálfstæðismanna stóðu fyrir. Þar voru held ég flestir ef ekki allir sammála því að Kerry væri töluvert hægra megin við Sjálfstæðisflokkinn. Í það minnsta þeir sem tjáðu sig á fundinum virtust vera þeirrar skoðunar.
Ég er sammála því, eins og flestir, að Kerry er betri ræðumaður en Bush. Mér fannst það koma afskaplega skýrt fram í síðustu kappræðunum. Í þeim stóð Bush sig, að mínu mati, ágætlega miðað við fyrri afrek í ræðupúltinu. Mér fannst hins vegar Kerry óvenju góður, jafnvel sannfærandi á köflum. Auðvitað er þetta smekksatriði.
Þó þú “haldir” hvorki með Bush eða Kerry, þá hlýtur þér að finnast annar valkosturinn betri/skárri en hinn. Ég er forvitinn að fá að vita hvorn þú myndir kjósa. Það er ef þú gætir kosið. Ég myndi hiklaust kjósa Kerry eins og þú væntanlega veist.
Annars er gaman að sjá þig skrifa hérna aftur. Ég var farinn að sakna þín.
Það sýnir hvað menn vita lítið um Kerry greyið. Það er heldur ekkert skrýtið því hann hefur ekkert verið mikið fyrir það að kasta ljósi á pólitískan feril sinn.
John Kerry á það sameiginlegt með Karl Marx að vera þeirrar skoðunar að auðvaldið kúgi hinar vinnandi stéttir. Kerry er auðvitað enginn kommi, en akkerið liggur í þeim forsendum. Vefsíða hans lýsir vel stefnuskrá sem nær öll byggir á auknum ríkisumsvifum. Þar ber hæst tillaga um aukna verðstýringu á lyfjum (sem Bush er líka fylgjandi, bara ekki í sama mæli), heilsutrygging handa öllum á kostnað skattgreiðenda, og hærri skattar á „hina ríku“. Þetta eru ekki tillögur manns sem er til hægri við nokkurn skapaðan hlut.
Ég viðurkenni að ég mér þykir Bush skárri kostur, einkum vegna tveggja hluta (svo maður hljómi eins og herra Hannibalsson):
Í fyrsta lagi hefur hann yfirburði í baráttunni við islamófasisma, sem er stærsta ógn við frelsið þessa stundina. Hefur hann a.m.k. réttilega nefnt óvininn, sem er meira en hægt er að segja um Kerry. Þó hann hafi ekki sagst ætla að breyta Tehran í bílastæði (sem ég tel vera nauðsyn) þá er hann ögn meira sannfærandi þegar hann segist ætla að taka á óvininum.
Í annan stað gengur Bush út frá því í innanríkismálum að minni ríkisumsvif og lægri skattar séu málið, ekki að lumbra á „auðvaldinu“. Hann veit þó ekki nákvæmlega hvers vegna, né er hann mjög samkvæmur sjálfum sér í því.
Það væri einnig vel þegið að fá að leggja skattfrítt inn á heilbrigðissparireikning, sem Bush ætlar að koma í gegn. Já takk. Það myndi spara mér 15000 ISK á mánuði.
Það sem fer mest fyrir brjóstið á mér í sambandið við Bush er að hann hefur enga trú á aðskilnaði ríkis og kirkju, ber litla virðingu fyrir rétti hinna lifandi þegar „réttur hinna ófæddu“ á í hlut, og stefnir á að nýta stjórnarskrána til jafn ómerkilegs hluts og að skilgreina hugtak. Ég tel hins vegar litlar líkur á að hann komi nokkrum af þessum hugðarefnum sínum í gegnum báðar deildir þingsins, né að ef svo færi héldu þau lög fyrir hæstarétti.
Allt annað sem ég hef á móti Bush (sem er ótalmargt) má ennig segja um Kerry, og oftast í ríkari mæli.
Ég myndi þó ekkert gráta mig í svefn ef Kerry hefði sigurinn. Bush á alls ekkert skilið að vinna. Ef ég hefði kosningarétt myndi ég mæta á kjörstað til að skila auðu. Hver sá sem „hiklaust“ kýs annað hvort þessara flóna er ekki með annað hvort:
1. Allar nauðsynlegar upplýsingar.
2. Fulla fimm.
John Kerry er ekki sósíaldemókrati, því fer fjarri. Að vísu á hann sitthvað sameiginlegt með sósíaldemókrötum, sem ég þykist vita að hr. Hólm væri ósammála mér um, og látum það liggja milli hluta að sinni.
Kerry og Bush hafa undanfarið keppst um að sýna hvort þeirra muni gera bandarískri heimsvaldastefnu meira gagn. Annar vill halda áfram á herskárri braut útþenslu- og árásarstefnu, hinn telur að almenningur sé orðinn svo heitur að það þurfi að friðþægja hann svo það sjóði ekki upp úr.
Báðir eru heimsvaldasinnar og ég er á móti báðum.
Sú stefna Kerrys að auka ríkisumsvif (nokkuð sem Bush hefur reyndar gert mikið af) er fyrst og fremst lýðskrum. Hann er með hástemmd loforð um að létta róðurinn hjá þeim sem eiga um sárt að binda — ég er út af fyrir sig hlynntur því að það sé gert, en ég er afar vantrúaður á að hann muni gera nokkuð framsækið í þá átt, því til þess þyrfti hann að leggja til atlögu við fitubollurnar sem eiga hann — og það jafngildir pólítísku sjálfsmorði fyrir auðvaldspólítíkus.
„Íslamófasismi“ er orðskrípi sem maður heyrir hjá fáum öðrum en últra-hægrimönnum. Bókstafstrúarmenn eru vissulega stórhættulegir og færast vissulega í aukana og vissulega er ástæða til að stemma stigu við þeim ef hægt er. Hvorki Bush né Kerry munu gera það, enda virðast þeir halda að hægt sé að lemja menn þangað til þeir skipta um skoðun. Það er ekki hægt. Fautagangur Bandaríkjamanna undanfarin ár í Miðausturlöndum hefur spilað beint upp í hendurnar á íslömskum afturhalds- og harðlínuöflum. Að breyta Tehran í bílastæði væri eitthvað það heimskulegasta sem þeir gætu gert. Ef þú telur það vera „nauðsyn“, þá er lítill munur á þér og þeim sem töldu að gæfulegasta atlagan gegn bandarískri heimsvaldastefnu væri að fljúga flugvélum á World Trade Center og breyta þeim í bílastæði. Hvort tveggja felur í sér að tekið sé á málum á últra-afturhaldssaman hátt.
Stærsta ógn við frelsið er ekki „íslamófasismi“ heldur bandarísk heimsvaldastefna og zíonismi harðlínumanna í Bandaríkjunum og Ísrael. Það eru fleiri ógnir, já, en fáar komast með tærnar þar sem þessar hafa hælana.
Bush lumbrar ekki á auðvaldinu vegna þess að hann tilheyrir því sjálfur og er einn helsti málsvari þess. Auðvaldið er hans bakhjarl, hans power-base, og það er ástæðan fyrir því að hann lumbrar ekki á því.
Hvor þeirra sem verður kjörinn, Bush eða Kerry, þá verður næsta kjörtímabil erfitt fyrir bandaríkjamenn og fyrir umheiminn. Ég er á móti báðum.
Blessaður Rúnar
Það er sjaldan sem mér blöskrar málsflutningur annarra, er þeirra skoðanna að engin skoðun sé hin rétti, en í dag þá var ég orðlaus.
Ég var að lesa viðbrögð þín við orð Ágústar um mannfórnir (svar við greinni „svalir siðleysingjar“). Þar segir þú
Satt að segja þá er ég svona næstum því sammála þessari skoðun. Engin málstaður krefst mannfórna.
En síðan les ég
ég hef líka lesið að þú ert sammála stríðinu við Írak. Finnst réttlætanlegt að það sé steypt Saddam af stóli.
Er þá þessi málstaður (ógnun við frelsið) þá nógu góður til að krefjast mannfórna? Er þá freslið mikilvægara en líf?
Mikið er ég sammála þér Jens. Satt að segja finnst mér ótrúlegt hvað þú virðist hafa breyst mikið Rúnar eftir að þú fluttir til USA. Aldrei hefði mér dottið í hug að þú myndir styðja hugmyndir eins og að “breyta Tehran í bílastæði”. Ég spyr eins og Jens. Er í lagi að “fórna” saklausu fólki (mönnum, konum og ómálga börnum) með innrásum inn í Írak, Íran, Norður-Kóreu og inn í önnur lönd sem ráðamönnum í USA þóknast ekki? Felst engin mannvonska í því að vilja breyta heimilum annarra í “bílastæði”?
Svo segir Rúnar tvennt sem vekur athygli mína.
Rúnar, þú ert að tala um manninn sem er helsti stuðningsmaður “kristinófasisma” í eigin landi. En það eru einmitt þessi hægri kristnu-íhaldsöfl sem helst ógna persónufrelsi Bandaríkjamanna.
Ertu að tala um forsetann sem hefur á stuttum tíma breytt 5.6 trilljón dollara afgangi í fjárlagahalla, og hækkað heilbrigðiskostnað almennings um 64%? Það er eins og að hægri menn hafi bara áhuga á því þegar frambjóðendur kyrja “lækkum skatta, lækkum skatta” en það virðist ekki skipta þá neinu máli hvað sömu frambjóðendur fara illa með almannafé. Fjármálastjórn Bush hefur verið ömurleg, mun verri en hjá Clinton.
Að berjast fyrir lífi sínu og frelsi er ekki fórn. Það er skilyrði fyrir því að lifa frjáls. Og nei, það felst engin mannvonska í því sem ég segi hér á undan. Tilgangurinn er ekki að jafna heimili neins við jörðu, heldur að láta skýrt í ljós að vondum mönnum verður ekki mannlegir skildir úr saklausum borgurum. Það eru þeir sem færa mannfórnirnar, enda eru bæði Íran og Norður-Kórea allsherjar þrælabúðir. Menn eru algjörlega réttindalausir; í fyllstu merkingu fórnarlömb á altari málstaðar morðingja og brjálæðinga. Líf umræddra kvenna, manna og ómálga barna er á samvisku þeirra heigla sem halda þeim í gíslingu.
„Rúnar, þú ert að tala um manninn sem er helsti stuðningsmaður “kristinófasisma” í eigin landi.“
Langt því frá. Maðurinn er enginn krossari. Hann er auðugur maður sem fer í besta falli í kirkju nokkrum sinnum á ári og fer með bænirnar á kvöldin. Ef eitthvað væri til sem héti “kristinófasismi” þá væri á döfinni að banna allar bækur nema Biblíuna, banna veraldlegar eigur, banna konum að skerða hár sitt og klæðast buxum, o.s.frv. Í allra versta falli er hann „nytsamlegur hálfviti“ þeirra sem prédika slíkt.
Að Bush hafi „á stuttum tíma breytt 5.6 trilljón dollara afgangi í fjárlagahalla, og hækkað heilbrigðiskostnað almennings um 64%“ er ódýr tugga sem stendur á brauðfótum. Cum hoc ergo propter hoc? Það vantar tengingu talnasúpunnar við raunverulegar athafnir forsetans. Rangar eða ósannaðar forsendur eru fjölmargar í þessari einu setningu.
Taktu frekar raunverulegar framkvæmdir þessa forseta og gagnrýndu þær. Það er af nógu að taka, svo mikið er víst. Tölfræði er hér vitagagnslaus án tengingar við orsakir. Nákvæmlega hvernig breytir forseti afgangi í halla og hvernig hækkar hann heilbrigðiskostnað almennings?
Raunverulegar framkvæmdir sem Kerry lofar til að bæta málið eru ljósar af málflutningi hans: hækka skatta til að stoppa í fjárlagahallann og verðstýra heilbrigðisþjónustu í gegnum tryggingastofnun ríkisins. Bæði eru ávísanir á að auka vandamálið.
Lækkum skatta, lækkum skatta. Það er tilvalið. Þá hafa frambjóðendur einmitt minna fé milli handanna til að fara illa með. Skattar eru yfirdrifið nógu háir fyrir.
Svo sagðirðu töfraorðið: Clinton. Málið er að Kerry er enginn Clinton. Að fjármálastjórn Kerry geti verið betri en hjá Bush eða Clinton er afar hæpið. Það eitt að hann segist ætla að veita aðhald nægir alls ekki. Hann er ekki nýútsprunginn í pólitík. Hann stundar ævinlega minna aðhald í fjármálum, ekki meira. Hærri skatta, meiri útgjöld og fleiri á ríkisspenanum.
PS. Ég hef sagt Vésteini áður að ég komi ekki til með að svara honum. Satt að segja stoppaði ég á „bandarískri heimsvaldastefnu“ í síðasta svari og ákvað að láta afganginn ólesinn.
Rúnki, þú ferð á kostum. Þessi síðasta efnisgrein þín er frábær; svona barnaskapur dæmir sig sjálfur. Ef þú vilt ekki tala við mig, ekki halda að ég sakni þess eitthvað. Ég er reyndar hálfpartinn upp með mér að dogmatíski einstefnuakstursmaðurinn á svæðinu skuli leggja árar í bát vegna rökþrots. Nauðvörnin að hætta bara að hlusta, hmm?
Mikið vona ég að það komi svar sem byrjar á þessu: „Siggi, viltu skila þessu til hans Vésteins því ég tala ekki við hann…..“
Æi, passar það ekki inn í heimsmyndina þína að það sé til bandarísk heimsvaldastefna? Mér þykir fyrir því ef ég er að hryggja þig með þessum fréttum, en hún er nú samt til. Sorrí.
Það er annars alvarlegri hlið á þessu. Að neita að taka þátt í díalóg er (oft) tegund af ofbeldi. Það er ekki háttur manna sem aðhyllast opna umræðu eða lýðræði.
Vésteinn.. hann er ekki kallaður Rúnki og mun aldrei vera kallaður það. Berðu virðingu fyrir honum!
Rúnar: Þú svara ekki spurningunni minni. Er hugtakið frelsi þess virði að fórn öðrum fyrir það?
Getur þú veitt öðrum frelsi með því að drepa það? Helgar tilgangurinn meðalið?
Settu þessa setningar þínar í munn Tjétneska skæruliða eða Osama Bin laden… þetta ætti vel heima þar.
Ég held að þú hafir fundið einhvern sannleika. Einhvern málstað sem þú trúir á og trúir það mikið á hann að þú virðist tilbúin að framkvæma mannfórnir.
Jens Ívar.. Ég kann meta að þú takir upp hanskann fyrir Rúnar, en tel hann fullfæran um það sjálfan, að segja mér hvort hann vill láta kalla sig Rúnka eða ekki.
Einhverjir kölluðu mig jú Rúnka í barnaskóla, ég man eftir því. Ég svaraði því nafni þó aldrei, en það er önnur saga.
Ástæðan, Vésteinn, fyrir því að ég svara þér ekki er sú að ég einfaldlega hef ekki orku í það. Ég þyrfti að byrja á því að hrekja ógild hugtök sem þú notar óspart, og það tæki mig alla vikuna. Þegar því verki væri lokið þyrfti að benda á ótal rökvillur og rangar forsendur. Auk þess ferðu á víð og dreif út fyrir efnið og það nennir enginn að eltast við slíka tangenta. Enn fremur hef ég lesið samræður þínar við Sigðurð þar sem hann kemur með góð rök sem þó fara algerlega fyrir ofan garð og neðan hjá þér. Þannig að þó svo að ég legði mig allan fram við að svara þér hverju atriði, þá óttast ég að það væri til einskis.
Ef þú hefur tíma til að skrifa háðsglósur hér, þá hlýturðu að geta tekið örfáar mínútur til að athuga forsendurnar fyrir því sem þú ert að skrifa. Þú þarft alls ekki að leita langt.
Ég tel það ekkert ofbeldi að hunsa þig. Ef það særir stolt þitt eitthvað, þá er það þitt mál. Það má vel vera að þú hafir sitthvað merkilegt að segja, en það er of mikið af óþarfa hávaða til að ég komi auga á það. Það krefst þolinmæði sem ég játa alveg á mig að ég hef ekki yfir að ráða. Taktu það því ekkert nærri þér að ég svari þér ekki héðan í frá nema þú skrifir stórkostlega skýrt og skorinort.
Að telja múslima mestu ógnina við heimsfriðinn er hreinasta fásinna. Að trúa þessum fáránlega boðskap sem Bushistarnir gera um að Írakar hafi verið að framleiða kjarnorkuvopn og réttlættu með því innrás í landið er líka fásinna. Ég get ekki séð að írakar hafi ætlað sér að ráðast á Bandaríkin svona allavega ekki í nánustu framtíð eða næstu þúsund árin eða svo. Hinsvegar hikaði Bush ekki við að ráðast inní land sem hafði farið virkilega illa í viðskiptabanni SÞ. Ég get ekki annað sagt en að maður sem trúir hugmyndum Busha sé ekki að leggja sig eftir því að kynna sér málin af mikilli alvöru. Maður spyr sig líka á móti hvort að Bush hafi rétt til að fórna lífi 1000 hermanna fyrir málstaðinn:OLÍA og GRÓÐI? Þá verð ég nú frekar að segja að Che var nú bara fínn gaur.
Það er líka merkilegt að halda því fram að N-Kórea og Íran séu þrælabúðir í ljósi þess að öll helstu stórfyrirtæki amerískrar heimvæðingar nota hiklaust börn í vinnu hjá sér til að hámarka gróðann. Af hverju tekurðu það ekki fram í skoðun þinni, Rúnar?
Jens, ég er alltaf tilbúinn að gera mitt besta til að svara spurningum frá þér.
„Er hugtakið frelsi þess virði að fórn öðrum fyrir það?“
Ég hélt að ég hefði gert vel grein fyrir þessu, en ég skal svara þessu eins beint og ég get.
Það er ekkert hugtak þess virði að fórna öðrum fyrir það né sjálfum sér. Það er heldur enginn nógu góður til að þykjast mega fórna öðrum fyrir sig.
Það sem skiptir þó máli hér er þó frelsið sjálft en ekki hugtakið. Frelsi (í þeirri einföldu merkingu sem ég legg í hugtakið) er algjör andstæða við fórn. Sá sem færir fórnir er ekki frjáls og sá sem er frjáls færir ekki fórnir. Ég get ekki séð að það sé nokkurn tíma þörf á fórnum fyrir nokkurn hlut. Ég geng jafnvel svo langt að segja blátt áfram að fórnir eru hvorki nauðsynlegar né æskilegar í neinu einsasta tilfelli.
„Getur þú veitt öðrum frelsi með því að drepa það? Helgar tilgangurinn meðalið?“
Nei við báðum spurningum. Ég tel ekki að okkur beri nein skylda til að frelsa einn né neinn. Það hafa margir látið reyna á frelsun heimsins með morðum, og sagt sér að tilgangurinn helgi meðalið. Þeir kölluðu sig kommúnista, sósíalista og nasista, meðal annars.
Setjum málið í samhengi:
Málið er að við viljum lifa. Ekki nóg með það heldur höfum við rétt á því. Sá sem vill sjá þig dauðan fyrir það eitt að vera lifandi og vera þú sjálfur (eða fyrir að vera svartur, hvítur, gyðingur, auðugur, fátækur, o.s.frv.), hann er óvinur þinn. Það gefur augaleið. Það er beinlínis skylda ríkisstjórna okkar að verja okkur fyrir óvinum okkar sem koma fyrir sprengjum í barnaskólum, fljúga farþegaþotum inn í háhýsi, smala gyðingum inn í gasklefa eða hvaðeina. Sú vernd og sú skylda er engin fórn.
Þegar bandamenn gerðu innrás í Þýskaland fyrir lok síðari heimsstyrjaldar þá trítluðu þeir ekki á tánum. Þeir gjörsamlega teppalögðu þéttbýli með sprengjum. Þýðir það að það hafi verið rík í bandamönnum mannvonskan? Nei, auðvitað ekki. Málið var að það var svo miklu hættulegra að gera það ekki. Það hefði kostað miklu fleiri mannslíf að leggja Berlín ekki í rúst. Voru þar heimili manna eyðilögð, og létu einhverjir lífið? Já, svo þúsundum skipti. En það var ekki fórn af hálfu bandamanna. Hitler hafði lagt alla borgina á fórnaraltarið í nafni nasisma.
Það er útilokað að menn hafi ekki hugsað með sér að þarna gætu verið saklausir borgarar. En mönnum stafaði enn meiri ógn af morðstefnu nasismans. Hann hafði verið látinn dafna í friði það lengi að eina leiðin til að útrýma honum var að fara með yfirgnæfandi ofbeldi þangað sem hann átti heima. Það var engin fórn, heldur skilyrði fyrir framtíð siðmenningar.
Spólum áfram til ársins 2004. Í dag er það ekki nasismi sem við etjum við, heldur önnur tegund fasisma, svokallaður islamismi. Þessi tiltekni fasismi er miklu hættulegri en sá fyrri því sjálfsmorð eru innbyggð í málstaðinn. Menn bókstaflega trúa því að þeir fái tylftir meyja í verðlaun fyrir að drepa sig og myrða aðra í sömu andrá.
Í 30 ár hefur þessi óvinur, með höfuðstöðvar í Tehran, háð yfirlýsta styrjöld gegn Bandaríkjunum, Ísrael, og öðrum siðmenntuðum réttarríkjum. Já, yfirlýsta. Athugaðu málið. Síðasta augljósa dæmið átti sér stað 11. september árið 2001. Í hliðstæðunni við síðari heimstyrjöld er nú árið 1939 og Hitler nýbúinn að gera innrás í Pólland.
Spurt er nú: hefði verið réttlætanlegt árið 1939 að tortíma, eða hóta að tortíma, höfuðstað nasismans? Ef ekki, á hvaða tímapunkti varð það þá réttlætanlegt?
Að athuguðu máli tel ég nú réttlætanlegt að hóta klerkastjórninni í Tehran gereyðileggingu, rétt eins og það var réttlætanlegt gegn Berlín. Í því felst engin fórn, heldur sú staðhæfing að við neitum að vera fórnarlömb.
Ókei, þetta er síðasta svarið mitt í bili.
Kristbjörn:
„Að telja múslima mestu ógnina við heimsfriðinn er hreinasta fásinna.“
Þar er ég alveg sammála þér, en þú mátt ekki rugla saman múslimum almennt annars vegar og herskáum islamistum hins vegar. Þar er ekki stigsmunur á, heldur eðlismunur. Ógnin stafar af mönnum sem vilja lögleiða um allan heim bókstaflega túlkun af lögmálum islam, og eru tilbúnir að bæði myrða og deyja til þess.
„…í ljósi þess að öll helstu stórfyrirtæki amerískrar heimvæðingar nota hiklaust börn í vinnu hjá sér til að hámarka gróðann. Af hverju tekurðu það ekki fram í skoðun þinni, Rúnar?“
Vegna þess að ég get engan veginn látið mér detta í hug öll möguleg vitleysa sem hægt er að draga af fölskum forsendum. Barnaþrælkun er raunverulegt vandamál um heim allan, en atvinna barna er eðlileg í óiðnvæddum löndum. Ég er til dæmis nokkuð viss um að amma þín og afi unnu myrkranna á milli þegar þau voru börn. Það þykir mér nokkuð hugsunarleysi að moða því saman við glæpastarfsemi.
Blessaður Rúnar.
Ég var nokkur sáttur við þetta svar hjá þér en eins og í öllum umræðum þá komu upp helling af spurningum og athugasemdum.
1. Þú ert að bera saman stríð og síðan hryðjuverk. Hefur Teheran gert árás á Bandaríkin? BNA blandaðist í Seinni heimstyrjöldina ekki vegna útrýmingabúðanna eða vegna þess að fasisminn var svo hættulegur. Hann fór í stríðið vegna þess að það var ráðist á hann. Er Íran komin í stríð við BNA? er komin her kvaðning þar í landi og áætlanir um árasir?
Ég held að það sé afskaplega erfitt að bera saman þessa tvo ólíku hluti án þess að lenda í nokkrum vandræðum.
2.Þú segir
Fyrsta: BNA gerðu ekki árás á Þýsklanda um leið og þeir réðust á Pólland.
annað: Þú segir yfirlýsta og ýjar að því að Teheran sé aðalóvinurinn. … sé jafnvel eini óvinurinn.. er það svo? Osama Bin Laden.. hefur hann tengsl við Íran?
3. Þú segir
Nú ætla ég að snúa þessu aðeins við…
Sá sem vill sjá þig dauðan fyrir það eitt að vera lifandi og vera þú sjálfur (eða fyrir að í röngu landi eða trúa á ranga hluti, o.s.frv.), hann er óvinur þinn. Það gefur augaleið. Það er beinlínis skylda ríkisstjórna okkar að verja okkur fyrir óvinum okkar sem ráðast á nágrannalandið án fullnægjandi skýringa, senda stýrðar skotflaugar í þéttbýli. Sú vernd og sú skylda er engin fórn.
4.
Þessi setning ætti mjög vel heima í munni Osama eða einhverjum álíka mönnum.
Var ekki akkúrat 11. september einmitt leiðin til þess að fara með yfirgnæfandi ofbeldi þar sem óvinurinn á heima?
Málflutningur þinn er satt að segja harla ólíkur Che, Osama o.fl.
Eini munurinn er málstaðurinn.
Sæll Jens. Gott svar þetta. Ég skal svara þér lið fyrir lið, ef ég get.
Fyrst þetta þó:
Ég kann vægast sagt illa að meta að vera borinn saman við morðingja. Ég held að þú sért að gera mér upp skoðanir í huga þínum.
Það að ég segi að bein árás gegn Íran sé nauðsyn virðist hafa komið hlutunum í kerfi, og dregið umræðuna langt út fyrir efnið. Athugaðu að þetta er athugasemd, ekki boð. Ég er ekki að tala máli stríðs. Það er ekkert gott við styrjaldir og árásir. Styrjaldir og árásir eru ekki rómantískar, heldur merkja mannfall, fólksflótta, hungursneyð, sviðin lík, blóð og viðbjóð.
En af sömu ástæðu og Churchill þótti vera rík ástæða til árásar á Berlín árið 1939 þykir mér næg ástæða til hins sama nú með Tehran. Ég einfaldlega tel kostnaðinn meiri af því að sitja hjá. Það er harla ólíklegt að hægt sé að lifa í sátt og samlyndi við valdhafa sem hrópa „dauði handa þér“, og líka ólíklegt að þeir valdhafar láti af völdum á eigin spýtur.
Það má vel vera að þetta séu tómar getgátur í mér og það verði engin nauðsyn til að lifta fingri. Það má vera að svo fari að anduppreisn brjótist út í Íran sem auðvitað myndi gera óþarft að hafa í hótunum eða viðskiptabönnum við Íran lengur.
Ég skal því umorða og segja að ég telji það líklega nauðsyn.
1.
Ég er ekki að bera saman stríð og hryðjuverk. Satt að segja veit ég ekki fyllilega hvað þú meinar með því. Við erum í stríði við islamisma, sem er pólitísk hugmyndafræði. Ekki við hryðjuverk, sem er aðferðafræði.
„Hefur Teheran gert árás á Bandaríkin?“
Já. Íran á langa sögu beins og óbeins hernaðar gegn Bandaríkjunum. Hún byrjar 4. nóvember 1979 þegar herlið klerkastjórnarinnar hertók Bandaríska sendiráðið í Tehran og hélt starfsmönnum þess í gíslingu í 444 daga. Og nú berjast Bandarískir hermenn við skæruliða sem Bandaríski herinn segist hafa staðfest að fái fjármagn og aðstoð beint frá Íran.
„Er komin her kvaðning þar í landi og áætlanir um árasir?“
Já. Það er beinlínis yfirlýst stefna sitjandi stjórnar Íran að ráðast á Bandaríkin. „Death to America, Death to the Infidels“ var slagorð þessarar stjórnar frá upphafi. Auk þess hefur stjórnin verið staðin að verki við aðstoð við hryðjuverkahópa. Þar ber helst að nefna Hezbollah. Og nú síðast í ágúst segir varnarmálaráðherra Íran á sjónvarpsstöðinni Al-Jazeera að þeir muni ráðast á Bandaríska hagsmuni að „fyrra bragði“ sýni Bandaríkjastjórn alvöru í þeim vilja að steypa stjórninni af stóli. Sú alvara hefur þegar verið sýnd að einhverju marki.
2.
„BNA gerðu ekki árás á Þýsklanda um leið og þeir réðust á Pólland.“
Nei. En hefði það verið réttlætanlegt? Ef ekki, hvenær varð það svo? Hefði ekki verið mun gáfulegra að gera gagnárás gegn nasismanum strax 1939 frekar en að bíða eftir að Hitler hertæki nær allt meginland Evrópu?
Athugaðu líka að Þjóðverjar gerðu aldrei árás á Bandaríkin beint, það gerðu Japanir. Tengsl milli Japana og Þjóðverja voru óljós á þeim tíma, utan fasismann sem þeir áttu sameiginlegan. En það lét engum sér detta það í hug að Þýskaland Hitlers og Bandaríkin gætu lifað í sátt og samlyndi.
„Þú segir yfirlýsta og ýjar að því að Teheran sé aðalóvinurinn. … sé jafnvel eini óvinurinn.. er það svo?“
Nei, alls ekki sá eini. En þar er greni ljónynjunnar, svo maður haldi áfram með samlíkingar. Þar liggja höfuðstöðvar pólitísks valds þessarar stefnu.
„Osama Bin Laden.. hefur hann tengsl við Íran?“
Samkvæmt því sem við best vitum fundaði OBL með stjórnarmönnum í Íran fyrir einhverjum árum síðan. Hvað þeirra fór á milli vitum við lítið um. Það þarf þó engan snilling til að sjá að hugmyndafræðin sem knýr OBL er kynduð í Íran. Og bíddu hægur því hér er kjarni málsins… með valdi. Reyndar fær engin önnur hugmyndafræði að heyrast þar í landi að viðlögðum refsingum.
3.
Þriðji liður í svari þínu fer talsvert fyrir ofan garð og neðan hjá mér. Segðu frekar það sem þú meinar.
4.
„Var ekki akkúrat 11. september einmitt leiðin til þess að fara með yfirgnæfandi ofbeldi þar sem óvinurinn á heima?“
Nei, það voru morð. Og það af engri ástæðu. Athugaðu það, af engri ástæðu. Ég trúi því alls ekki upp á þig að þú getir réttlætt fyrir þér árásina 11. september, né fundið fyrir henni gilda ástæðu.
Tilgangur minn og þinn er að lifa í friði. Það er hreinn barnaskapur að halda að maður geti gert það til lendgar meðan fyrirfinnast menn sem þrá ekkert heitar en að sjá mann liðinn fyrir það eitt að vera þar sem maður er.
Það hefur aldrei verið heimsfriður, og honum verður ekki komið á með því að óska sér fallega. Það besta sem við getum er að krefjast þess að vera látin í friði. Með valdi ef með þarf.
Og fyrst þú kýst að leggja orð mín í munn morðingja, þá skal ég notast við orð merkari manna.
„We are fighting to save the whole world from the pestilence [of tyranny] and in defense of all that is most sacred to man. This is no war of domination or imperial aggrandizement or material gain; no war to shut any country out of its sunlight and means of progress. It is a war, viewed in its inherent quality, to establish, on impregnable rocks, the rights of the individual, and it is a war to establish and revive the stature of man.“
- Winston Churchill, 3. september 1939
Blessaður Rúnar
Og satt að segja þá held ég að við séum komnir að kjarna málsins.
Ég skil þig vel að þú skulir vera ósáttur við að vera borin saman við morðingja. Biðst ég velvirðingar á því.
ég er líka mjög sáttur við þessa umorðun.
En nú skulum við skoða þessa punkta.
1.Hefur Teheran lýst því að hún muni ráðast á BNA ef þeir reyna að steypa stjórninni… og er það eitthvað furðulegt?
Styðja þeir Hezbollah? Sem eru að berjast á móti Ísrael stjórn? Óvinur óvinar þíns er vinur þinn… er mottó sem BNA þekki afskaplega vel.
2. Þú varst að bera saman árás Þýskalands inní Pólland og árás OBL saman. Sagðir að Teheran og Hitler væri sambærilegur hlutur. Ég verð því miður að vera algerlega ósamála því. Þrátt fyrir að OBL hafi fundað með Teheran og hugmyndafræði þeirra er sú sama þá eru sannanir fyrir tengslum mjög veik. Aftur á móti þá voru frekar mikil tengsl milli árásinnar á Póland og Hitlers.
3.Þú segir að það sé réttlætanlegt að verja þig gegn óvinum þínum. Þú nefndir nokkur dæmi og ég gerði það nákvæmlega sama bara snéri því við og nefndi dæmi af hverju menn horfa á BNA sem óvini sína.
4.Ertu að segja mér það að þú haldir það að BNA sé saklaus? Að árás á þeirra land og þjóð er eins og þruma úr heiðskýru lofti? Ég eiginlega veit ekki hvernig á að svara því, nema kannski með því að segja að BNA hafa steypt lýðræðislega kjörnum stjórnum af stóli vegna þess að þeir ógnuðu þeirra hagsmunum, þeir styðja Israela í þeirra verkum þrátt fyrir að allur heimurinn vill taka í taumana, þeir skrifa undir mjög fáa alþjóðlega samninga, þeir hafa stutt einræðisherra til valda, þeir hafa sent vopn og hergögn til skæruliða og jafnvel hryðjuverkamenn o.fl. o.fl. o.fl.
Saklausir? Varla…. Já þokkalega get ég fundið ástæðu fyrir þessari árás. Er ég sammála henni, eða trúi ég því að þessi 3000 mans hafi átt þetta skilið… NEI!
Lokaorð: Þú segir að það sé réttur BNA að verja hendur sínar fyrir óvinum sínum, sem hafa það yfirlísta markmið að drepa BNA.
Þú segir líka
og
Þannig að það er réttlætanlegt fyrir BNA menn að drepa saklaust fólk ef þeir eru ekki samála stjórnarfari landsins og telja það vera ógn við sig.
Hugsunin er skiljanleg. En hún er eins ef maður lítur frá sjónarhóli óvinanna.