Hjarðmennskan í Flokknum
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Pólitísk einvígi, Ríkisumsvif
Viðbrögð: Ummæli (
Sjálfstæðisflokkurinn er víst 75 ára í dag. Til hamingju með það sjálfstæðismenn. Einhvern veginn efast ég nú samt um að margir frelsisunnandi sjálfstæðismenn séu sérstaklega glaðir í dag, enda virðist Flokkurinn hafa fórnað hugsjóninni um einstaklingsfrelsi og frjálsræði á altari foringjahollustu.
Afmæli fagnað með óhóflegum ríkisafskiptum
Kemur það engum öðrum en mér spánskt fyrir sjónir að í „flokki einstaklingsframtaksins“, Sjálfstæðisflokknum, virðist hjarðmennskan vera allsráðandi? Það eru alltaf hinir svokölluðu vinstriflokkar sem klofna og geta ekki komið sér saman um eina stefnu. Þar er of mikið af fólki með sjálfstæðar skoðanir virðist vera. Í Flokknum hlýðir hjörðin hins vegar alltaf kalli Foringjans. Þar eru allir sammála – Ein þjóð, ein trú, einn flokkur.
Fjölmiðlafrumvarpið sem samþykkt var í gær er ágætt dæmi. Frjálshyggjumennirnir í Flokknum, hinir sjálfskipuðu verndarar frelsisins, mótmæla ekki frelsisskerðingu þegar þeir eru aðstöðu til þess. Nei að sjálfsögðu ekki, Foringinn hefur talað og honum skal hlýtt. Einstaklingshyggju skal fórnað á altari flokkshollustu.
Sama var uppi á teningnum þegar útlendingafrumvarpið var samþykkt. Hvaða máli skiptir einstaklingsfrelsið ef Forystan er á móti því? Frjálshyggjuliðið virðist einnig ætla að kyngja lögum um auknar heimildir lögreglu til hlerana, jafnvel án dómsúrskurðar. Þessir sjálfskipuðu talsmenn frelsisins hafa sagt í fjölmiðlum að það „séu góð rök“ fyrir því að efla stóra bróður.
Meira að segja frjálshyggjudrengirnir á Vefþjóðviljanum eru hættir að gagnrýna Flokkinn (mig minnir að þeir hafi gert það í gamla daga). Þeir benda þó stundum á að Flokkurinn sé ekki alveg á réttri leið, en þó aldrei án þess að „benda á“ að allir aðrir flokkar séu mun verri og því sé Flokkurinn í raun ágætur. Svo eru sumir sem velta því fyrir sér hvers vegna einstaklingssinnarnir á Vefþjóðviljanum skrifa aldrei undir eigin nafni. Hafa einstaklingar þar engar sjálfstæðar skoðanir? Svo virðist ekki vera því reglulega kemur fram í ritinu að Vefþjóðviljinn leggi eitthvað til, að Vefþjóðviljinn stingi upp á, að Vefþjóðviljinn hafi þá skoðun og að Vefþjóðviljinn telji.
Er von að maður spyrji hvort hjarðmennskan hafi tekið öll völd í landinu?
Það er orðið eitthvað meira en undarlegt ástand þegar eina von frjálslynds fólks í landinu er orðin Ólafur Ragnar Grímsson forseti og fyrrum formaður Alþýðubandalagsins.
Hvar er nú krafan um að draga úr völdum stjórnmálamanna? Skoðun er þeirrar skoðunar að einstaklingssinnaðir lýðræðissinnar eigi að taka höndum saman og mótmæla hjarðmennskunni í þessu landi. Oft var þörf en nú er nauðsyn.
Þetta er dapurlegur málflutningur. Hvernig stendur á því, Sigurður, að jafn vandaður maður og þú, sem ræðir um trúmál af sanngirni og rökfestu (sem er jú með „elfimari“ umræðuefnum), gjörsamlega umturnast og breytist í froðufellandi ofstækismann þegar pólitískir anstæðingar þínir eiga í hlut? Tilvísun þín í nasisma, sbr. „Foringi“ og „Ein þjóð, ein trú, einn flokkur“ eru ósmekklegar.
Talandi um hjarðmennsku, þá hefur einum auðhring tekist að heilaþvo þjóðina svo gjörsamlega að yfir 70% hennar er á móti fjölmiðlafrumvarpinu og þrátt fyrir það að mjög fáir hafi kynnt sér það sem nokkru nemi (sbr. skoðanakönnun Vefþjóðviljans)! Hvar finnurðu sjálfstæða hugsun í þessum tölum, Sigurður?
Nei, sjálfstæðismenn eiga heiður skilinn fyrir það að standa á móti hjarðmennskunni og heilaþvotti og áróðri fjölmiðla auðhringsins. Sorglegt er að sjá „vinstri“ menn ganga mála auðmanna og sérhagsmuna með þessum hætti sem hér hefur orðið.
Það þarf sterk bein til að þora að vera sjálfstæður. Ef einhverjir hafa sýnt ósjálfstæði í þessu máli eru það lýðskrumararnir í sjórnaranstöðunni sem tala allir einum rómi og einni röddu. Hvar er sjálfstæðið þar? Skildi því hafa verið fórnað á altari pólitísks ávinnings?
Hvað er þetta? Má maður ekki skrifa stutta paródíu um Sjálfstæðisflokkinn án þess að særa flokksmenn? Það skemmtilegasta við þetta orðafæri mitt er það að þetta eru orð sem ég hef heyrt unga sjálfstæðismenn og frjálshyggjumenn, sem hafa nú þegar flúið Flokkinn, nota á undanförnum misserum.
Í skemmtilegri grein á vef Frjálshyggjufélagsins segir t.d.:
Í greininni segir einnig:
Og:
Sannleikurinn er sá nafni að Sjálfstæðisflokkurinn hefur staðið fyrir svo mörgum málum sem beint er gegn einstaklingsfrelsi á undanförunum misserum að fjölmörgum sjálfstæðismönnum blöskrar. Frjálslyndum jafnaðarmönnum eins og mér blöskrar ekki síður
.
Paródía segirðu? Gott og vel við skulum hafa það þannig
Ég skil það vel að einhverjir fallkandídatar úr stuttbuxnadeildinni skuli vera fúlir yfir eigin auðnuleysi og skorti á frama innan Sjálfstæðisflokksins. Ég tel margt gott vera í kenningum frálshyggjumanna, en einstrengingsleg bókstafstrú eins og fólkið í Frjálshyggjufélaginu predikar er mér ekki að skapi og virkar hreinlega ekki í praxís. Raunveruleikinn er flóknari en svo.
Hvað er annars með þennan slagorðastíl sem tröllríður greinunum hér að ofan? Ég man ekki eftir öðru eins síðan í kalda stríðinu. Þegar menn grípa til klisja og innantómra frasa eru þeir rökþrota
En aftur að aðalatriðunum. Telur þú, Sigurður, eins og fjandvinir þínir í Frjálshyggjufélaginu, að leggja eigi Samkeppnisstofnun niður? Að öflugir auðhringar eigi að fara sínu fram óáreittir og „markaðurinn“ sjái síðan um að tryggja öllum frelsi? Einhvern veginn grunar mig að þú sért því sammála að setja þurfi reglur til að tryggja það að einn stór aðili geti ekki „keypt“ sér áhrif og völd.
Sjálfstæðisflokkurinn hefur sýnt mikinn siðferðilegan styrk í þessu máli og fólk mun skilja réttmæti umrædds fjölmiðlafrumvarps þegar fram líða stundir.
Til hamingju með daginn sjálfstæðisfólk!
Nei nafni, ég er ekki sammála vinum mínum í Frjálshyggjufélaginu að það eigi að leggja niður Samkeppnisstofnun. Ég er svo sósíalískur að ég tel að það eigi að vera til skýrar og réttlátar leikreglur í samfélaginu.
Eins og ég hef sagt:
Mótmælum vondum lögum
Ofsóknaróður löggjafi?
Það má því ljóst vera að ég er hlynntur skynsamlegum reglum um fjölmiðla. Ég mótmæli hins vegar þeirri valdbeitingu sem við erum nú að vera vitni að.
Bíddu Siggi, ég held að þú sért að fara offörum í þessum skrifum þinum.
Fyrir það fyrsta þá stendur ekki til að leyfa símhleranir án dómsúrskurðar. Það er hreinn misskilningur hjá þér.
Í öðru lagi þá þýðir ekki að vera á móti fjölmiðlafrumvarpinu, en segja svo að þú viljir einhverjar aðrar reglur um fjölmiðla. Hvaða reglur viltu?
Í þriðja lagi þá hefur fjölmiðlafrumvarpið verið gagnrýnt fyrir það að beinast gegn ákveðnu fyrirtæki. Það er ekki hægt að setja lög um markaðsráðandi fyrirtæki án þess að það bitni að einhverju leyti á því fyrirtæki sem er markaðsráðandi.
Í fjórða lagi, þá er það staðreynd að Samfylkingin hefur lýst þeirri skoðun að hún vilji lög sem tryggi sjálfstæði ritstjórnar frá eigendum sínum. Á sama tíma hafa þeir haldið því fram að lög ríkisstjórnarinnar væru brot á mikilvægum ákvæðum stjórnarskrárinnar. En ef að fjölmiðlafrumvarpið sem var samþykkt í fyrradag er brot á tjáningar- og atvinnufrelsi þá yrðu lög sem fælu í sér hugmynd Samfylkingarinnar það svo sannarlega lika. Og þau myndu líka beinast gegn einum aðila, vegna þess að þau myndu þýða að annað hvort þyrfti Gunnar Smári Egilsson að segja af sér sem ritstjóri Fréttablaðsins, eða að hann myndi þurfa að selja hlut sinn í Norðurljósum og hætta í stjórn fyrirtækisins.
kveðja,
Jón Hakon
Blessaður Jón Hákon. Ég veit að ég á nú ekki að vera að því að rökræða við einn flokkshollasta mann landsins, en ætli ég láti ekki samt reyna á það.
Í fyrsta lagi misskildi ég ekki vitund tillögu dómsmálaráðherra um heimild lögreglu til símhleranna án dómsúrskurðar. Eins og þú sjálfur veist var lagt til að lögreglan gæti hlerað símtöl fyrst en fengið dómsúrskurð síðar .
Mörgum, þar á meðal mér, finnst slík heimild afar vafasöm svo ekki sé meira sagt. Svona lýsir dómsmálaráðherra sjálfur tillögunni:
Hvernig ég er að misskilja þá tillögu að yfirvöld geti hlerað síma „án úrskurðar“ er óljóst.
Í öðru lagi er ekkert eðlilegra að ég sé á móti fjölmiðlafrumvarpinu þó að ég sé ekki sjálfur búinn að smíða mitt eigið frumvarp. Rétt eins og þú gætir verið á móti jarðmiðjukenningunni þó þú kynnir ekki að fara með betri kenningu. Ekki satt?
Fjölmiðlalögin eins og þau liggja fyrir eru meingölluð eins og margsinnis hefur verið bent á og flestir samflokksmenn þínir eru reyndar sammála.
Í þriðja lagi hefur frumvarpið verið gagnrýnt fyrir það að beinast að ákveðnum mönnum og fyrirtækjum vegna þess að ýmsir ráðamenn hafa opinberlega lýst yfir vanþóknun sinni á þeim. Þessi persónulega óvild ráðamanna mun án efa vera dregin í dagsljósið þegar og ef ólögin verða kærð til dómsvalda.
Í fjórða lagi koma tillögur Samfylkingarinnar þessu máli ekkert við. Ég skal glaður gagnrýna þær tillögur þegar og ef þær berast. Þangað til gagnrýni ég það sem fyrir augu ber.
Jón Hákon, það kemur mér ekki á óvart að þér finnist ég fara í offörum í skrifum mínum. Þér finnst það nánast alltaf þegar ég blæs á flokkinn þinn. Verst fyrir þig að í þessu tilfelli virðast flestir þinna eigin flokksmanna vera meira sammála mér en þér.
Helstu rök andstæðinga fjölmiðlafrumvarpsins eru ekki efnisleg. Þau varða meinta „persónulega óvild“ ráðamanna gagnvart „ákveðnum mönnum og fyrirtækjum“. Við nánari skoðun heldur þessi kenning ekki vatni og lekur eins og ryðgað gatasigti.
Ef persónuleg óvild í garð ákveðinna manna ræður gerðum stjórnvalda, hvers vegna settu þau aldrei lög á Jón Ólafsson, fyrrverandi eiganda Norðurljósa, en þann ágæta mann á t.d. forsætisráðaherra að hata meira en pestina skv. samsæriskenningum?
Sú samþjöppun sem átt hefur séð stað á fjölmiðlamarkaðinum á Íslandi er raunveruleg. Sú samþjöppun er ástæða þess að lögin voru sett. Hættuástand hefur skapast og stjórnvöld bregðast við því, hvað er sjálfsagðara og hvað er eðlilegra?
Nú er það svo að fyrirbæri eins og auðhringar sem eru markaðsráðandi á mörgum sviðum geta ekki verið margir í litlu landi, þetta ætti einföldustu sálum að vera ljóst. Þegar slíkur auðhringur misnotar aðstöðu sína og ógnar lýðræðislegri umræðu með þeim hætti sem hér er til umræðu, er eðlilegt að fulltrúar almennings grípi til fyrirbyggjandi aðgerða. Stjórnendur auðhringsins geta ekki kvartað yfir því að slegið hafi verið á gíruga putta þeirra.
Og sorglegt er að sjá nytsama sakleysingja ganga erinda auðhringsins með þeim hætti sem sést hefur í þjóðfélaginu á síðustu dögum og vikum.
Það er barnaskapur að halda því fram að stjórnvöld hafi ekki sýnt eigendum Norðurljósa neina óvild. Forsætisráðherra hefur sagt að fréttamenn fjölmiðla Norðurljósa misnoti aðstöðu sína alla daga í þágu eigenda sinna og þar sé ekki vott af sjálfstæðri hugsun að finna. Félagsmálaráðherran veifar DV í pontu þegar hann rökstyður lög sem brjóta eiga útgáfufyrirtæki þess sama blaðs á bak aftur. Dómsmálaráðherra þjóðarinnar nefnir ekki þessi fyrirtæki á nafn án þess að uppnefna þau. Hvernig geta menn haldið því fram að þessi dæmi og miklu fleiri sýni ekki fram á neina óvild stjórnvalda í garð þessara fyrirtækja???
Það fer ekki fram hjá neinum sem fylgst hefur með umræðunni um fjölmiðlafrumvarpið að Davíð Oddsson er í persónulegri krossferð gegn Baugsfeðgum. Lágkúrulegasta og greinilegasta dæmið um það er þegar hann réðst gegn forseta lýðveldisins í fréttaviðtali og talaði um að forsetinn væri óhæfur í málinu vegna tengsla hans við Baug. Málflutningur DO var þannig, og er búinn að vera allan tímann, að hann ætlaði að ráðast persónulega gegn fyrirtækinu. Það hvarflaði t.d. aldrei að DO að setja lög um fjölmiðla þegar Morgunblaðið hafði ægivald á dagblaðamarkaðinum og yfirburðastöðu á markaðinum. Nei að sjálfsögðu ekki því á þeim bæ voru menn hliðhollir foringja Sjálfstæðisflokksins.
Í fyrra voru miklar umræður um að Skjár 1 væri nærri búinn að knésetja Stöð 2 og þá voru engar hugmyndir í ráðuneyti DO að setja lög um fjölmiðla þó svo að slíkt mundi leiða af sér samþjöppun á sviði ljósvakamiðla.
Hvað varð um hugmynd Sjálfstæðismanna um að markaðurinn ætti að ráða og framboð og eftirspurn voru heilaga sakramentið í söfnuðinum? Það er merkilegt að á sama tíma og flokkurinn undir forustu foringjans, kastar grunnhugmynd sinni fyrir borð með þeim gjörningi sem fjölmiðlafrumvarpið er, þá er hirðfífl flokksins að fá styrk frá Menningarsjóði ríkisins til að gefa út bók. Hugmyndafræði flokksins hefur svo sannarlega tekið stakkaskiptum á örfáum dögum. Flokkur sem kenndi sig við frelsi og einstaklingshyggju er nú orðinn flokkur ríkisafskipta og einræðistilburða. Athyglisvert að slíkt gerist á mekisafmæli flokksins. Afmæliskveðjurnar gætu þá verið í þeim stíl að menn kasta kveðjunni; Heil Davíð!
Það er eðlilegt að ráðamenn bregðist við því, bæði í orði og verki, þegar markaðsráðandi auðhringur misnotar aðstöðu sína í krafti fjármagns. Kallið það óvild ef ef þið viljið, ég kalla það réttsýni. Að öðru leyti tel ég klisjuvaðalinn og frasana hér að ofan ekki svaraverða.
Sniðugt að orða þetta svona, því þegar tvær valdaklíkur takast á er sama hvora maður styður, maður styður við bakið á valdaklíku. Ef maður styður DOddsson í þessu máli gengur maður erinda kolkrabba, heildsala og kvótakónga, en ef maður fylkir sér á bak við Gunnar Smára hlýtur maður að vera peð í klóm Baugsmanna og þeirra fylgisveina. Ég held að eðlilegast sé, fyrir venjulegt fólk, að taka ekki afstöðu með annarri valdablokkinni gegn hinni. Ég fyrir mitt leyti er á móti báðum. Lúabragð eins og löggjöf þessi er er hins vegar níðingslegt og ég hlýt að vera á móti löggjöfinni sem slíkri og málatilbúnaðinum. Engu að síður er ég hvorki stuðningsmaður Baugsfeðga né Norðurljósa sem slíkra.
Annars finnst mér þetta frumvarp og fjaðrafokið í kring um það sýna vel hið sanna andlit auðvaldsins, svipt grímu hugsjónarinnar. Auðvaldið á tvö stefnumið: Auð og vald. Þess vegna nefnist það auð-vald. Veifiskatar valdablokkanna veifa því tré hverju sinni sem best hentar hagsmunum þeirra eigin baklands. Sjálfstæðismenn verja t.d. hagsmunum kvótakónga með skildinum meðan þeir leggja til hagsmuna Baugsmanna með sverðinu. Krókaleiðir valdabaráttunnar stýrast á hverjum tíma af hagsmunum þeirra sem keppast um völdin. Er það ekki dagljóst?
Það er sannleikskorn í þessari greiningu þinni, Vésteinn, ég get alveg skrifað undir það. En ekki gleyma því að þessi „níðinglegu“ lög hefta ekki aðeins framgöngu auðvaldsins í birtingarmynd Baugs, þau munu líka verja almenning fyrir Kolkrabbanum (er hann ekki dauður annars?), eða hverjum þeim óskapnaði öðrum sem fjárplógsmenn framtíðarinnar munu sleppa lausum í íslensku samfélagi.
Þess vegna eru þessi lög almenn og þess vegna eru þau réttlát.
Ég verð nú að segja að mér finnst það vera mitt á milli þess að vera kjánalegt og óviðurkvæmilegt, að sjá DOddsson, sem á nú að heita sjóaður í pólítík, þusa um Baug út um annað munnvikið meðan hitt munnvikið reynir að segja að þessum lögum sé ekki beint sérstaklega gegn Baugi. Málatilbúnaðurinn, sem var nú ekki beysinn fyrir, missti niður um sig buxurnar við að þetta datt út úr aðalritaranum.
Hvers vegna ættu ekki samkeppnislög að duga til að stemma stigu við einokun? Hvað með hugsjónina um málfrelsi og prentfrelsi? Afsala menn sér kannski prentfrelsi og málfrelsi þegar þeir gerast ríkir? Ég er ekki á móti einhvers konar löggjöf í sjálfu sér. Ég er hins vegar á móti því að menn taki mál upp með þessum hætti. Það gefur auga leið að þessu máli átti að rusla í gegn um þingið. Gagnrýnisraddir þaggaðar. Mikið hlýtur að vera sárt að vera stjórnarþingmaður núna. Það verður ekki séð að mönnum líðist annað en að standa í réttstöðu og hylla.
Málfrelsi og prentfrelsi eru viðkvæm mál og það er skoðanamyndun og eignasamþjöppun líka. Það gengur ekki annað en að það sé fjallað um þessi mál á þann hátt að það sé a.m.k. þokkaleg sátt um þau í þjóðfélaginu. Í þessu tilfelli voru það skapsmunir og þjösnaskapur sem réðu ferð og mönnum tókst ekki einu sinni að leyna því sérstaklega vel. Það er miður.
Þessa tilvitnanir hér að ofan eru frá þér, Vésteinn, og skoðanabróður þínum, Sigurði Hólm Gunnarssyni. Þið forðist það eins og heitan eldinn að nefna hugmyndir ykkar í þessu sambandi. Hvers vegna? Er ekki rétt að þið útskýrið með hvaða hætti þið viljið tryggja það að einn öflugur og fjársterkur aðili stjórni ekki allri umræðu í þessu landi?
Mér finnst þetta bera það svipmót að þegar einhver er orðinn svo sterkur að hann er farinn að ógna hegemóníunni, þá þykir þeim sem enn eru ofan á tímabært að stemma stigu við uppgangi keppinautarins.
Ég skal ekki segja hvort Baugsmenn hafa „stjórnað umræðunni með ógeðfelldum eða undirförulum“ hætti. Hafi þeir gert það eru þeir altént ekki einir um það. Merkingarþrungið orðavalið bæði túlkunar- og smekksatriði. Ég held að það sé fyrst og fremst ógeðfellt í augum þeirra sem það beinist gegn. Það er svo spurning, hvort almenningur hefur ekki vit til að dæma fréttaflutning sjálfur?
Mörður Árnason kom um daginn með góða tilvitnun í þinginu, ættaða frá Jóni Sigurðssyni:
Málfrelsi felur í sér að menn megi tjá sig, meðal annars gefa út málgögn, eins og þá lystir, jafnvel þótt okkur líki ekki það sem þeir segja.
Afsakið, ég gleymdi annarri spurningunni, en svara henni hér með:
Ég nefni ekki mínar hugmyndir vegna þess að ég er ekki með fullmótaðar hugmyndir á takteinum sem gætu komið í staðinn. Var ég að þykjast hafa öll svör á reiðum höndum? Það gerði ég ekki. Ég var aðeins að mótmæla því sem mér líkar ekki, án þess að það leggi mér skyldur á herðar, aðrar en skyldur sjálfs mín við eigin samvisku og frelsi mitt og annarra borgara.
Ég ítreka spurningu mína, hvers vegna geta samkeppnislög ekki spannað þetta svið þjóðlífsins?
jói…er maðurinn hann kann að orða þetta
http://johannes-eiriksson.blogspot.com/2004/05/vi-bla-lni.html#comments
Umrætt fjölmiðlafrumvarp varðar einmitt breytingar á útvarps- og samkeppnislögum! Svar mitt við spurningunni er já, samkeppnislögin vernda almenning að mörgu leyti fyrir yfirgangi auðhringa á borð við Baug, en þau munu enn frekar þjóna tilgangi sínum með þeim tímabæru breytingum sem nú hafa verið gerðar.
Hmm… þetta var nú asnaleg yfirsjón hjá mér…
Alla vega, það er nú eftirtektarvert að sumir auðhringar virðast fá meiri athygli eða aðhald frá hinu opinbera en aðrir.