Ofsóknaróður löggjafi?
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Lög og reglur, Ríkisumsvif
Viðbrögð: Ummæli (
Sú krafa Davíðs Oddssonar forsætissáðherra, og annarra sjálfstæðismanna, að sett verði íþyngjandi lög um fjölmiðla ber sterkan keim af ofsóknaræði. Frjálshyggjusinnaðir sjálfstæðismenn sem oftast eru á móti öllum samkeppnislögum virðast nú hlynntir lögum um fjölmiðla og íhaldssamir flokksbræður þeirra, sem hafa alltaf hatast út í þá hugmynd að opna bókhald stjórnmálaflokkana krefjast þess nú að eignarhald á fjölmiðlum verði gert opinbert. Menn sem ekki kvika frá sínum hugsjónum?
Mikilvægt er að til séu sanngjarnar reglur um fjölmiðla sem vernda tjáningarfrelsið og tryggja lágmarks fjölbreytni á fjölmiðlamarkaði. Málefnaleg rök eru fyrir slíkum reglum.
Enn sterkari rök eru fyrir því að opna bókhald stjórnmálaflokkana. Ef mikilvægt er að menn viti hverjir eiga fjölmiðla þá hljóta að vera enn sterkari rök fyrir því að almenningur fái að vita hverjir „eiga“ stjórnmálaflokkana.
Ef rík ástæða er til að draga úr samþjöppun á fjölmiðlamarkaði (sem vel kann að vera) þá er enn ríkari ástæða til að draga úr völdum ráðamanna. Þegar pirringur forsætisræðaherra er farinn að hafa veruleg áhrif á starfsemi fyrirtækja og hundruð starfsmanna þeirra þá hljóta menn að sjá hve nauðsynlegt það er að draga úr völdum ráðherra og löggjafans.
Samsæriskenningar – barátta við djöfulinn
Ekki misskilja mig. Ég tel leikreglur og lög nauðsynlegar til að vernda lýðræðið og tjáningarfrelsið. Slíkar leikreglur á hins vegar ekki að setja nema að undangenginni ítarlegri umræðu en ekki á nokkrum dögum fyrir lok þings. Af hverju eru sjálfstæðismenn svona stressaðir? Af hverju þarf þessi lög strax, án ítarlegrar umræðu? Ein ástæðan er eflaust allar þær stórundarlegu, en oft skemmtilegu, samsæriskenningar sem heyrast reglulega um „Baugsveldið“.
Ég heyrði eina magnaða í gær. Mér var sagt af ungum sjálfstæðismanni að það væri augljóst að Fréttablaðið væri gefið út í pólitískum tilgangi. Þar væru fréttir reglulega skrifaðar til að koma höggi á Sjálfstæðisflokkinn. Þegar ég bað um dæmi var mér bent á frétt sem birtist í síðustu viku. Frétt um það þegar víkingasveitin ruddist vopnuð inn á heimili manns og gerði þar upptækt þýfi.
Sjálfstæðismanninum unga fannst út í hött að það hefði þótt sértaklega fréttnæmt að víkingasveitin hefði verið sent á vettvang. Hann sagði augljóst að hér hefði Fréttablaðið fyrst og fremst verið að reyna að koma höggi á Björn Bjarnason dómsmálaráðherra. Manninum var fúlasta alvara og er þessi kenning í takt við ótal aðrar sem ég hef fengið að hlusta á síðustu misserin.
Þessir sjálfstæðismenn minna mig stundum á miðaldapresta sem sjá djöfulinn í hverju horni. Allt sem úrskeiðis fer er djöflinum að kenna og honum verður að útrýma. Ef Baugsveldið er djöfullinn, hver ætli þá að sé yfirsæringarmaðurinn?
Áhugaverðar síður:
Greinagerð um eignarhald á fjölmiðlum
Open Secrets
Sæll Siggi
Ungi sjálfstæðismaðurinn stendur fast við þá skoðun að sú frétt sem þú vísar í hafi verið sett fram þannig að henni væri ætlað að koma höggi á nýstofnaða Víkingasveit lögreglunnar og þar með dómsmálaráðherra, sem átti frumkvæðið að stofnun hennar. Mér þótti einkennilegt að í fréttinni var talað við húsráðanda í íbúð, þar sem fullyrt hafði verið að fíkniefni og þýfi hefði verið geymt og hann spurður að því hvernig honum hefði svona fundist það að fá víkingasveitina í heimsókn. Blaðamanni datt ekki til hugar að spyrja lögregluna út í málið.
Það var eftirtektarvert hversu lítið var gert úr því að fíkniefni og þýfi hefðu fundist, en öðrum fjölmiðlum þykir það oftar en ekki fréttnæmt. Mér hefði þótt eðlilegt að þeim punkti í fréttinni væri gert að minnsta kosti verið komið jafn skilmerkilega áleiðis og þeirri staðreynd að víkingasveitin hafi mætt á staðinn.
Þá er það einnig staðreynd að umrædd frétt birtist í kjölfarið á því að fjölmiðlar höfðu markvisst reynt að tortryggja þá ákvörðun dómsmálaráðherra að efla löggæslu í landinu með þvi að styrkja Víkingasveitina.
Við þessa umræðu bætist svo að fleiri en sjálfstæðismenn hafa orðið til þess að benda á að eigendur Baugs hafi haft óeðlileg afskipti af ritstjórn þeirra fréttamiðla sem fyrirtækið átti. Um þetta skrifaðir þú meðal annars sjálfur hér á Skoðun í haust og vitnað var í pistilinn þinn á frettir.com og víðar.
I rest my case
Ítarefni:
Ritskoðun og eignarhald á fjölmiðlum
p.s. sá einhver viðtalið við forsætisráðherra í fréttum í kvöld (26. apríl)? Var manninum alvara með þessum samsæriskenningum?
Eru menn í alvöru að halda því fram að fréttin hafi verið sett fram til þess að skaða ímynd Björns Bjarnasonar?! Það þarf ekki frétt til að skaða orðstír hans, hann er fullfær um að gera það sjálfur!
Það er orðið æði langsótt og all svakalegur science-fiction hugsunarháttur að geta tengt þetta saman. Fjölmiðlar hafa iðulega greint frá þegar víkingasveitin er kölluð á vettvang. Það er hægt að nefna ótal dæmi um það og meira að segja frá þeim tíma þegar við vorum svo heppin að Björn Bjarnason var ekki dómsmálaráðherra. Spurningin er hvern var þá verið að sverta eða koma óorði á? Hvern ætli Morgunblaðið sé að taka fyrir þegar það fjallar um víkingasveitina?
Það hefur alla tíð einkennt Sjálfstæðismenn að þeir höndla ekki gagnrýni í fjölmiðlum. Það er verið að ráðast á þá persónulega og allir eru vondir við þá sem sýnir að þeir standa ekki framarlega í lýðræðislegri og frjálsri umræðu. Þess vegna grípa þeir til lúalegra bragða til að beina athyglinni annað.
Gaman væri að sjá gagnrýni Sjálfstæðismanna á Morgunblaðið og RÚV. Sjálfstæðismenn vörðu t.a.m. RÚV þegar útvarpsstjóri talaði um að vinstri slagsíða væri of mikil í sumum dagskrárliðum. Þá hafi þurft að verja lýðræðið. En Sjálfstæðismenn voru ekkert að verja lýðræðið, þeim fannst á sig hallað í málflutningi og komu grenjandi fram í dagsljósið og vældu um að svona mætti ekki gera.
Þótt Björn sé fullfær um að skaða eigin ímynd í augum andstæðinga sinna, þá á hann sér fylgismenn sem ég held að séu almennt frekar ánægðir með hann og hans störf. Fjáraustur í víkingasveit er t.d. sumum að skapi; afturhaldsöflum sem halda að samfélagsleg vandamál megi leysa með valdbeitingu.
Afturhaldsöfl eiga sér betra skjól í Sjálfstæðisflokknum en flestum öðrum stjórnmálaflokkum á Íslandi. Björn talar fyrir munn ýmissa fyrir vikið styðja hann; hann er ekki hávær íhaldsmaður hrópandi í eyðimörk, heldur hefur hann fylkingu íhaldsmanna með sér; hann nýtur stuðnings þeirra og er þar sem hann er vegna þess að hann gerir það sem hann gerir. Auðvitað á Björn sitt power base í Flokknum. Þeir sem mynda það power base býst ég við að séu almenn hæstánægðir með hann og hans störf.
Ég þarf varla að taka það fram að ég, fyrir mitt leyti, er ekki sérstaklega ánægður með Börn og hans störf.