Það hefur lengi verið vitað að augljós tengsl eru á milli kristinnar trúar og eldri trúarbragða. Þessi útgáfa af goðsögninni um Bel/Baal (þær eru til fleiri) er bara eitt lítið dæmi. Þú getur lesið nánar um þessi tengsl í greininni “Fæðingu sólarannar fagnað”.

Ekki halda að þessi augljósu tengsl séu uppfinning einhverra trúleysingja. Upphafsmenn kirkjunnar vissu vel af þessum tengslum og höfðu töluverðar áhyggjur af þeim. Kirkjufaðirinn Justin Martyr (f.100 – d.165) segir m.a. (ég leyfi mér að vitna á ensku):

“When we say that the Word, who is the first-birth of God, was produced without sexual union, and that He, Jesus Christ, our Teacher, was crucified and died, and rose again, and ascended into heaven, we propound nothing different from what you believe regarding those whom you esteem sons of Jupiter.“ [Justin Martyr, First Apology, 21]

Þar sem kristni er svo lík öðrum eldri trúarbrögðum eins og raun ber vitni er eðlilegast að álykta að kristna goðsagan hafi verið byggð á eldri goðsögum um frelsisguði. Þessu hafa kristnir trúmenn ætið hafnað. Téður Justin Martyr útskýrði tengslin með því að kasta fram þeirri ótrúlegu kenningu að eldri trúarbrögð væru fölsun djöfulsins. Í stað þess að viðurkenna að næstum allar kenningar, sögur, kraftaverk og allir helgisiðir kristinnar trúar eru byggðar á eldri trúarbrögðum var því haldið fram að djöfullinn hefði vitað að Kristur myndi koma og því ákveðið að búa til trúarbrögð mörg hundruð árum áður til að villa mönnum sýn. Aðeins forfallnir trúmenn falla fyrir slíkum rökum.

Þessar upplýsingar má finna á vef kaþólsku kirkjunnar: http://www.newadvent.org

Eina athugasemd vil ég gera við málflutning þinn þar sem þú segir:

“Sagan af Jesú í N.T. er full af sögulegum persónum, eins og Águstusi, Heródesi, sonum hans, Pílatusi og fleirum (um 30 allt í allt í N.T. , þar af margir í guðspjöllunum sjálfum). Þetta eru aðilar sem sagnfræðin hefur sannað, þannig að hafið sé yfir allan skynsamlega vafa, að hafi raunverulega verið til. (fyrir utan að lýsa stjórnmála ástandi, bæjum, borgum og landsvæði með réttum hætti). Slíkt á enganvegin við um sögupersónurnar í leikritnu um Bel.”

Ég er að lesa tvær skáldsögur þessa dagana. Báðar eru uppfullar af sögulegum persónum sem voru og eru til. Þýðir það þá að skáldsögurnar sem ég er að lesa séu í raun byggðar á raunveruleikanum? Nei, auðvitað ekki.

Þegar kristin trú var smíðuð var goðsagan um frelsarann Krist sett í sögulegan búning. Stundum með þeim afleiðingum að rangt var farið með sagnfræðilegar staðreyndir þannig að augljóst er að þeir sem skrifuðu voru ekki með sögulegar staðreyndir á hreinu. Það er auk þess vitað fyrir víst að margir tóku vísvitandi þátt í að breyta og falsa nýja testamentið. Má þar nefna kirkjuföðurinn Eusebius sem var sérstaklega virkur falsari og viðurkenndi það. Fölsun var nefnilega réttlætanleg til að fá fólk til að trúa.

En ég býst við að þú hafir kynnt þér þessa sögu vel.

Kveðja,
Sigurður Hólm Gunnarsson

Þess má geta að biblían talar mikið um hinn bablíóníska/assýriska guð Bal. Bel er grískt og latneskt heiti yfir þann guð, en Baal er orðið sem Kaldear notuðu, og íslenska þýðing segir bara Bal
Bel/Baal þýðir höfðingi eða drottinn.

Bel var meðlimur í hinni baýlónísku/assýrísku þrenningu, ásamt Ea, og Anu. Bel var guð lands, en Anu og Ea guðir sjávar og lofts. Þetta voru ekki einu guðirnir, enda var Bel faðir guðanna, en kona hans Belít móðir þeirra. Bel er því ekki „Hinn eini sanni Guð“ sem tekur á sig mynd manns, í sama skilningi og Jesús gerir.

Ýmislegt er athugavert við samanbuðr þinn á píslardauða Bels og Jesús, og rúnirnar (hugsanlega) þýddar í ljósi óskhyggju. Fyllt er í eiður til að láta söguna lýkjast atburðarrás guðspjallanna: http://www.tektonics.org/copycat/baal01.html

Sagan af Jesú í N.T. er full af sögulegum persónum, eins og Águstusi, Heródesi, sonum hans, Pílatusi og fleirum (um 30 allt í allt í N.T. , þar af margir í guðspjöllunum sjálfum). Þetta eru aðilar sem sagnfræðin hefur sannað, þannig að hafið sé yfir allan skynsamlega vafa, að hafi raunverulega verið til. (fyrir utan að lýsa stjórnmála ástandi, bæjum, borgum og landsvæði með réttum hætti). Slíkt á enganvegin við um sögupersónurnar í leikritnu um Bel.

Þó að Star Trek þættirnir hafi litið dagsins ljós á undan geimferðaráætlun Bandaríkjamanna, þá er ekki þar með sagt að frásagnir af áætluninni sem við lesum séu skáldskapur byggður á mýtunni um Star Trak.

Skemmtileg frásögn er af Bels-dýrkun í apókrífubókinni „Bel og Drekinn“ http://www.carm.org/lost/bel.htm

Að lokum vil ég hvetja alla unga búsetta í nágreni Akureyrar að koma á kvöld ungafólksins á föstudögum klukkan 20:00, frá og með 1.sept

Svo má benda á að þetta er hefðbundin grein skrifuð af áhugamanni um sögu, heimspeki og trúarbrögð en ekki mastersritgerð eða fræðibók um Laxness . Því er ég ekki með tilvísanir inn í miðri grein.

Svo segir þú að babýlónískar fleygrúnir séu undarleg heimild. Hvernig í ósköpunum þú finnur það út skil ég ekki. Þekking okkar á fornum samfélögum byggist nú fyrst og fremst á rituðum heimildum, oft í formi fleygrúna (fornmenn notuðu ekki sama letur og við eins og þú veist) Þannig höfum við fræðst um fornt íslenskt samfélag einmitt með því að lesa rúnir. Eins og segir í greininni eru umræddar rúnir að finna í The British Museum og um þær hefur meðal annars verið fjallað í bókum eins og The Psychic Stream sem fjallar einvörðungu um þróun og uppruna trúarbragða mannkyns.

En ég get kannski ekki fjallað um þetta mál af því ég er ekki með þessar blessuðu rúnir heima hjá mér og ég er ekki fluglæs rúnalesari?

Ég gerði mér lítið fyrir og leitaði aðeins á google (í 2 mínútur) og fann bara ágætlega mikið af umræðum um Bel/Jesú.

Sjá umræður á LibertyForum

„In the British Museum there is an ancient tablet from Babylon, dating back to about 2000 b.c.e. This document is a description of a passion play relating to the god Bel. (The same divinity was called Baal among the ancient Hebrews). This dramatic performance consisted of ten acts, or scenes, which we no briefly summarize: [svo hefst sama lýsing og er í minni grein]„

Skeptic Files

“ he Imam writes: „The passion play of Baal, the babylonian sun-god, was in existence centuries before the birth of Jesus. It was acted as a popular mystery drama. The Jews were taken as prisoners by Nebuchadnezzar to Babylon, where they remained for generations. They saw the mystery drama acted every year at the beginning of spring on Easter Day. The captives, on their return, brought with them many traditions of sun-worship which one can easily trace in Jewish literature. They could not fail to have vivid memories and impressions of the passion play of Baal. The main features of the play have recently been deciphered from some tablets discovered in Babylonian ruins. There are two tablets, says „Quest“, belonging to the cuneiform documents which were discovered by German excavators in 1903-4 at Kalah Shargat, the site of the ancient Assur. They belonged to the library of Assur, formed in the ninth century BC or even earlier. They are however, copies of still earlier Babylonian tablets.

The tablets disclose astounding facts, perturbing thousands of honest minds in Christendom. It is not the similarity of some features of the stories of Jesus and Baal that excites their astonishment; the two are one and the same. The evangelical records are complete plagiarism. Let readers decide the point for themselves.“

Á BobK Website er afskaplega góð umfjöllun um tengsl Jesús og Bel. Byggð á nýlegri athugunum en Arthur Findlay vitnar til.

„10/31/01: Update: the Bel myth inscribed on the Assyrian Bel myth tablet presents the parallels of an arrest, trial, judgment, scourging, execution, and resurrection of a god/godman which are the mythical elements found in both the Bel myth and the Jesus myth.“

Ótal margar síður um þetta efni eru að finna á vefnum. Ég hvet lesendur til að kynna sér málin upp á eigin spýtur.

Vegna mikils áhuga ætla ég að setja saman ítarlega grein á næstunni þar sem ég fjalla um heiðinn uppruna kristinnar trúar.

Jólin, páskarnir, krossfestingin, upprisan, sköpunarsagan, meyfæðingin, sonur guðs og jarðnseskrar móður, gullna reglan og annar siðferðisboðskapur, skírnin, heilagur andi, heilög þrenning, sakramentið, brauðið sem líkami frelsarans og vínið sem blóð hans, kristur, lambið, ljós lífsins, upphafið og endirinn, lærisveinarnir tólf, „vitringarnir“, stjarnan sem birtist við fæðingu frelsarans, skipun konungs um að drepa öll sveinbörn og nánast allt annað það sem kristin trú byggist á er endurunnið úr öðrum trúarbrögðum og venjum.

Vonandi gefst mér tími til að birta þennan pistil á næstu dögum. Fyrir áhugasama skal ég birta ítarlega heimildarskrá ásamt blaðsíðutölum og upplýsingum um ítarefni.

Síðan er alltaf góð vísindaleg aðferð að fá aðrar heimildir sem styðja frumheimildina. Fá stðafestingu á öðrum stöðum.

Eins og segir í grein minni er þessi píslarsaga Bel fengin úr fleygrúnum sem geymdar eru í The British Museum. Um þetta er fjallað í ýmsum bókum og fræðiritum. Ég styðst einkum við ítarlega umfjöllun sem er að finna í bókinni “The Psychic Stream” eftir Arthur Findlay. Sú bók fjallar um uppruna og þróun helstu trúarbragða heims. Afar áhugaverð og ítarleg bók.

Það er rétt hjá þér að Bel er bara ein birtingarmynd af Baal. En það er minnst á Baal oftar en einu sinni í Biblíunni, enda var trúin á Baal ein af þeim trúarbrögðum sem keppti um hylli manna á sama tíma og gyðingar trúðu á JPMóva.

Ég skil ekki alveg hvað þú átt við um að það styðji trúverðugleika Biblíunnar að minnst sé á Baal.

Heimildirnar sem ég vitna til eru semsagt umræddar fleygrúnir. Á móti kemur að píslarsaga Baal er heldur ekkert einstök, hún á sér ennþá eldri fyrirmyndir. Sama má segja um aðrar sögur sem sagðar hafa verið um Jesú og fleiri frelsara. Sjá t.d. grein mína: Fæðingu sólarinnar fagnað.

Ég var að skoða á netinu og leita að upplýsingum um Bel, hvergi fann ég upplýsingar um neitt líkt „píslarsögu“ hans.

Heimildir mínar voru:

http://en.wikipedia.org/wiki/Marduk
http://www.pantheon.org/articles/m/marduk.html
http://killeenroos.com/1/SUMEGODS.htm
http://search.eb.com/eb/article?eu=52077 (Encyclopydia Britannica online)

Skv. Encyclopydia Britannica á netinu þá er „Marduk was later known as Bel, a name derived from the Semitic word baal, or “lord.”“
Þarna er verið að tala um Marduk, sem var seinna þekktur sem Bel og var Babýlonskíur Guð.
Engar upplýsingar eru þarna um dauða hans eða upprisu.

Hins vegar fannst mér eftirtektarvert að nafnið Bel er komið frá orðinu baal (sjá tilvitnun í EB að ofan). Það er nefnilega talað um Baal í Biblíunni, og Nebúkadnesar konung Babýloníumanna. Þetta styður að mínu mati trúverðugleika þeirra bóka í Biblíunni sem fjalla um það, þar sem mér sýnist þetta viðurkenna tilvist þeirra.

En það væri a.m.k. áhugavert að vita hvaða heimildir eru fyrir dauða Bel