Rökvillukokkteill


Bóas vinur minn lætur stjórnast af tilfinningum en ekki rökum þegar hann gagnrýnir pistil minn um Siðferðilegan fasisma. Í pistli sínum segir Bóas m.a. um starfsmenn nektardansstaða:


,,Nei, þetta er bara drullupakk í drullubissnes og þannig er það bara. Siggi fer þá klassísku leið að verja þennan bransa á þeim forsendum að aðeins sé um grunað vændi að ræða á þessum stöðum og að engir dóma hafi fallið þess til sönnunar. Einnig að þarna sé um sjálfráða fólk sem velur að stunda þessa atvinnu og/eða skemmtun. Alltaf gaman að ræða um frelsi einstaklingsins og réttindi og gleyma t.d. mannréttindum og verkalýðsréttindum.“

Það er auðvitað alger óþarfi að svara svona hugleiðingum, enda staðfesta þær einungis grun minn. Þ.e. að herferð yfirvalda gegn nektardansstöðum byggist fyrst á fremst á fordómum og hatri þeirra á nekt og klámi. Ég verð þó að minnast á að mér þykir það vægast sagt sorglegt að reyna gera lítið úr þeirri hugmyndafræði minni að menn séu saklausir þar til sekt þeirra sé sönnuð. Ekki er ég viss um að Bóas vilji láta loka öllum kirkjum landsins vegna þess að það hefur sannast á presta út um allan heim að hafa misnotað saklaus börn. Nei þá vill félagi minn líklegast ekki dæma heila atvinnustétt útfrá örfáum svörtum sauðum, en þegar kemur að nektardansmeyjum, þá eru þær allar ,,drullupakk í drullubissnes“.

Ég vil líka benda á að ástæðan fyrir því að ég held uppi vörnum fyrir nektardansstöðum borgarinnar er sú að ég hef nefnilega ekki gleymt ,,mannréttindum og verkalýðsréttindum“, heldur er ég þvert á móti að berjast fyrir því að mannréttindi og réttindi til atvinnu eigi jafnt við um alla. Allir þeir sem lesa greinar mínar með opnu hugafari sjá það.

Ég kemst heldur ekki hjá því að svara þeim dylgjum að ég horfi fram hjá mansali og því að konur séu neyddar til að stunda vændi á þessum stöðum. Þvílíkt og annað eins bull. Í grein minni segi ég m.a.: ,,Nú eru vissulega lög í landinu sem banna hórmang og því fullkomlega eðlilegt að refsa öllum þeim sem staðnir eru verki við að brjóta þau lög, rétt eins og fólki er almennt refsað fyrir að brjóta lög, en það að skerða frelsi fólks vegna gruns, orðróms og gróusagna er svo yfirmáta siðlaust að undirritaður getur vart lýst vanþóknun sinni.“


Bóas, mansal, þrælkun og að þvinga einhvern til að gera eitthvað sem hann vill ekki gera er bæði lögbrot og siðlaust. Það gefur þér eða öðrum ekki rétt til þess að dæma heila starfsstétt. Ef það á sér stað mansal og þrælkun á Íslandi þá verður auðvitað að koma í veg fyrir það. En ekki með því að loka nektardansstöðum. Það er svona svipað eins og að koma í veg fyrir eiturlyfjasölu með því að banna skemmtistaði (eða þvinga þá út fyrir bæjamörkin).

Annað sem Bóas nefnir er áhugavert: ,,Hann [ég, Siggi] nefnir ekki heldur að þessar stelpur hafa engan fulltrúa verkalýðsfélaga sem fylgist með því að vinnuaðstaða, launataxtar og vinnutími sé virtur. Þær hafa ekki fullt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eða félagsþjónustu.“ Bóas, þetta er rök fyrir því að hafa nektardans löglegan og uppi á yfirborðinu og um leið mjög góð rök fyrir því af hverju á ekki að banna hann. Þessar stelpur eiga auðvitað að geta unnið vinnu sína uppi á yfirborðinu, þær eiga að geta stofnað verkalýðsfélag og þær eiga heimtingu á því að yfirvöld komi þeim til hjálpar ef brotið er á þeim. Auðvitað. Þessu hef ég alltaf verið fylgjandi. Það er í púrítaníska bannheiminum þar sem allt er neðanjarðar og farið er illa með réttindalaust fólk!

,,Ekki gera öðrum það sem þú vilt ekki að aðrir geri þér“
Confucius

Hver er þín skoðun?

Efnisorð:

Hver er þín skoðun?

Um Skoðun

Vefritið Skoðun hóf göngu sína 23. júní 1999.

Sigurður Hólm Gunnarsson er fæddur 1976 í Reykjavík. Sigurður er iðjuþjálfi, starfar sem forstöðumaður á skammtímaheimili fyrir unglinga í Reykjavík og situr í stjórn Siðmenntar – félags siðrænna húmanista á Íslandi.