Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Ríkismenning
Viðbrögð: Engar athugasemdir
Ég hef oft gagnrýnt listamannalaun og ríkismenningu almennt á þessum síðum. Fá umræðuefni hafa vakið upp jafn sterk viðbrögð. Persónulegar árásir eru ekki óalgengar þegar rætt er um afskipti ríkisins af menningarneyslu borgaranna. Ég minnist þess þó ekki að hafa verið kallaður fábjáni áður. Þráinn Bertelsson þing- og gáfumaður bætti heldur betur úr því í viðtali á Bylgjunni í morgun. Þar kallaði hann alla þá sem efast um að greiða eigi listamannalaun fábjána.
Kannski að Þráinn ætti að stilla hroka sínum örlítið í hóf og reyna þess í stað að rökstyðja mál sitt. Hugsanlega er til of mikils mælst að ætlast til þess að þingmenn kunni að rökræða. Ég veit það ekki, enda er ég fábjáni.
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Heilbrigðismál, Ríkisumsvif
Viðbrögð: Engar athugasemdir
Nú er ég ekki sérstakur áhugamaður um spilavíti og hef engra hagsmuna að gæta í þeim efnum. Ég leyfi mér þó að setja spurningamerki við þeirri kröfu margra að setja eigi blátt bann við rekstri slíkra stað. Sérstaklega ef þeir eru reknir undir ströngu eftirliti. Eitthvað þykir mér skorta á rökin í þeirri umræðu sem átt hefur sér stað undanfarið. Þegar kemur að því að banna eitthvað með lögum er ekki nóg að láta tilfinningarnar einar ráða. Það er því ekki boðlegt að banna spilavíti vegna þess að einhverjir hafa þá skoðun að slík starfsemi sé ógeðfeld. Ég kalla eftir opinni og gagnrýnni umræðu.
Auðvitað er það slæmt að vera fíkill, hvort sem það er í áfengi, vímuefni, fjárhættuspil eða hvað eina. Þessu eru væntanlega allir sammála. Langflestir eru einnig sammála um að hið opinbera eigi að veita fólki í vanda aðstoð og reyna að draga úr óhamingju fólks.
Til að geta tekið upplýsta ákvörðun um rekstur spilavíta þurfa menn í það minnsta að velta fyrir sér tveim spurningum.
Í fyrsta lagi: „Er það ljóst að rekstur spilavíta undir ströngu eftirliti muni auka vanda þeirra sem þjást af spilafíkn?“
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Hæðni
Viðbrögð: Engar athugasemdir
Ég er miklu ríkari en Finnur Ingólfs og Jón Ásgeir. Það er auðvelt að útskýra ef við ímyndum okkur að ef ég fengi allar tölur réttar í Víkingalottói næsta miðvikudag. Þá gæti ég unnið tvo milljarða króna. Þá væri ég heppinn. Ég gæti keypt mér flott einbýlishús með sundlaug, hætt að vinna, borgað upp skuldir mínar* og í raun skuldir allra í minni nánustu fjölskyldu. Ég gæti gefið tugi milljóna í hjálparstarf og ferðast svo um heiminn. Í stuttu máli þyrfti ég ekki að hafa áhyggjur að fjármálum svo lengi sem ég lifi**.
En ef Finnur Ingólfsson myndi vinna væri hann ekki eins heppinn. Hann gæti aðeins greitt helming af því sem einkafélag hans FS7 skuldar. Helming! Og þá á hann eftir að borga yfirdráttinn.
Og Jón Ásgeir. Hann gæti greitt heil 4% af þeim 50 milljörðum sem félag hans Gaumur ábyrgist vegna skuldar við Arion banka. Lottópotturinn þyrfti að vera 26 sinnum stærri til að Jón Ásgeir gæti haft það jafn gott og ég.
Stundum er gott að hafa í huga að ekki eru allir jafn góðum málum og ég.
*Ég skulda Lánasjóði íslenskra námsmanna og er ekki vongóður um að sú skuld verði felld niður. **Hér geri ég ráð fyrir því að ég verði ekki mikið eldri en 150 ára.
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Menntamál, Ríki og trú, Siðmennt
Viðbrögð: 2 athugasemdir
[Þessi grein var birt í Morgunblaðinu 3. febrúar 2010]
„Fordómar Siðmenntar gagnvart kristinni trú og fagmennsku kennara eru löngu orðnir augljósir og þegar rök þeirra eru úr lausu lofti gripin færi betur á að ritstjórar blaðanna stöðvuðu slíkar greinar. En í þessu sem öðru þurfa forsvarsmenn Siðmenntar ætíð að hafa síðasta orðið og því fróðlegt að sjá hvenær næsta grein birtist.“
Með þessum orðum lýkur grunnskólakennarinn Fjalar Freyr Einarsson grein sem hann skrifar um Siðmennt. Grein sem ber titilinn „Staðlausir stafir Siðmenntar“.
Titillinn og lokaorðin eru áhugaverð af ýmsum ástæðum. Þó helst þeim að innihald greinarinnar er lítið annað en samansafn af staðlausum stöfum um Siðmennt og þeirri ótrúlegu tillögu grunnskólakennarans, uppfræðara barna, að greinar frá Siðmennt verði ritskoðaðar að hætti Google í Kína.
Höfundur: Sigurður Hólm Gunnarsson
Efnisorð: Bókasafn, Tónlist
Viðbrögð: 1 athugasemd
„Motley Crue: The Dirt – Confessions of the World’s Most Notorious Rock Band“ er einstaklega áhugaverð bók og listilega vel skrifuð. Eins og titillinn gefur til kynna fjallar hún um sögu glysrokkbandsins Mötley Crue. Ég var nú aldrei mikill aðdáandi Mötley en hafði þó mjög gaman að plötu þeirra Dr. Feelgood, sem var söluhæsta plata þeirra.
Nýjar athugasemdir